Blog 7: Onzekere tijden

29 maart 2020

Het is ondertussen alweer meer dan 10 dagen geleden dat ik een update heb geschreven en er is zo onwijs veel gebeurd alweer. Het begon in het weekend van 21 maart. De sleuven hadden de hele week kunnen uitharden en nu was het dan tijd om naar de volgende stap van de fundering te gaan.

We moesten beginnen om de voorbereidingen te leggen voor het dek van de fundering en ondanks dat er al veel gebeurd was moest er nog onwijs veel gedaan worden.

Er was natuurlijk ook geen zekerheid dat we überhaupt verder konden gaan aangezien er door het Corona virus heel veel bedrijven stil worden gelegd, maar we hadden goede hoop dat we het voor elkaar gingen krijgen.

Zaterdag 21 maart heb ik in de ochtend/voormiddag een aantal uur gewerkt op het werk en is Kevin ondertussen naar de bouw gegaan om de bekisting af te breken. Toen ik om 11u aan kwam heb ik hem daarmee geholpen en toen was het redelijk vlug gedaan.

We hadden, met het plaatsen van de bekisting, een heel deel beschermd met purschuim zodat de beton er niet onderdoor kon komen, maar nu bleek dat er ook een deel pur ín de sleuf was gekomen. Waar ik nog dacht dat purschuim niet stevig genoeg ging zijn, bleek nu het tegenovergestelde. Het beton is er niet doorheen gekomen en de pur is geen centimeter verschoven. Met als gevolg dat er nu bollen met pur in de funderingssleuf zaten die eruit moesten.

Terwijl Kevin alvast ging beginnen met het opmetselen van de betonblokken voor de rand van de plaat ben ik gewapend met mijn schroevendraaier overal alle pur tussenuit gaan priegelen. Wat een leuk werkje! Ik hield me prima bezig :) en daarna kon ik natuurlijk Kevin gaan helpen.

Natuurlijk duurde het even vooraleer we door hadden hoe het allemaal werkte maar al snel had Kevin de smaak te pakken met metselen en het duurde niet lang voordat we een hele rij met stenen hadden gezet. Terwijl hij het meetwerk deed en ervoor zorgde dat de stenen allemaal netjes en correct stonden zorgde ik voor het afwerken van de stenen en het opvullen van de voegen. Prima werkje voor mij!

Het afgelopen weekend was dan een stukje zwaarder. We hadden plots te horen gekregen dat de betoncentrale nog open zou zijn en dat de materialen nog geleverd konden worden op de werf en dat bracht ineens een tweede deadline met zich mee. Wij hadden ons er al stilletjes bij neergelegd dat met de huidige omstandigheden we stil zouden komen te liggen maar gelukkig konden we door! En dus moesten we dit weekend gas geven zodat aanstaande woensdag de plaat gegoten kon worden!

Zaterdag zijn we begonnen met het afmetselen van het muurtje en het zetten van de isolatie. Tegen alle muren kwam een isolatieplaat van 14 centimeter en daaroverheen moest een zeil gelegd worden. Ook daar vonden we als vanzelf een samenwerking in. Kevin meette de isolatie uit en sneed deze in de juiste grootte af en ik dekte alles af met een plastic zeil.

Toen de muur en de isolatie stond konden we de energiebocht af gaan werken.

Deze moest nog goed gelegd worden, aangesloten worden en daarna weer opgevuld worden met zand.

Kevin had van het werk wat machines mee kunnen nemen die de sleuf goed stevig heeft aangedamd zodat er later geen verzakkingen kunnen gebeuren en daarna hebben we met een trilplaat de volledige plaat mooi gelijk getrokken.

Hard genoeg gewerkt voor een dag. Eventjes thuis uitrusten en dan morgen de eindsprint maken :)

Zondag zijn we iets later naar de bouw gegaan aangezien de klok was verzet en we beide wat moeite hadden met uit ons bed te komen. Rond 10u waren we op de bouw en konden we de plaat gaan afwerken.

Er moest een groot zwart zeil in komen te liggen, dan moest alles opgehoogd worden met betonnen balkjes, daarna moest er een laag bewapeningsijzer in, ophogingsprofielen moesten gelegd worden, nog een laag bewapeningsijzer moest gelegd worden en daarna nog extra bewapeningsbuizen.

Als ik het zo opschrijf klinkt het allemaal niet zoveel, maar toen ik het moest dragen vanmiddag sprak ik wel anders.

Nooit geweten dat die bewapeningsnetten zo ontzettend zwaar zijn! En daarnaast mocht je ze ook niet zomaar even neerleggen.. Er zat een echte berekening achter en we moesten ook nog eens rekening houden met alle rioleringsbuizen die we al gestoken hadden.. Kevin en ik hebben echt even goed moeten kijken hoe we die met zijn tweeën gelegd zouden krijgen, want hoewel hij misschien heel sterk is, heb ik nog maar weinig kracht in mijn lichaam zitten.

Nadat we een aantal uur heel hard gewerkt te hebben, héél veel ijzer vast hadden gehad en nog veel vaker scheel hadden gekeken op al het ijzer wat in onze fundering lag waren we eindelijk klaar! Mijn rug had het ondertussen ook wel gezien dus we hebben de werf mooi opgeruimd en zijn lekker naar huis gegaan. Tijd om bij te komen, dat hebben we verdiend!