Blog 9: de trap bouwen, zou het gelukt zijn?

Zondag 10 mei 2020

Een kleine update, want het is ondertussen alweer bijna 2 weken geleden dat dat gebeurde. Omdat er nog niet zoveel grote werken uitgevoerd zijn lijkt het bouwen op dit moment niet heel hard te gaan. Er wordt veel gewerkt aan de bekisting voor de grote ramen, de puntjes van de trap worden op de I gezet en er wordt gewerkt aan de voorbereidingen voor het eerste verdiep.

Kevin houdt zich de laatste tijd voornamelijk bezig met de trap. Vele uren zitten al in de bedenking van de constructie, het uittekenen van de daadwerkelijke trap, het bekisten en het goed laten uitkomen van alle treden en de bewapening die alles goed moet gaan dragen.

Het moeilijkste aan die trap waren de bochten. Het was ons in eerste instantie niet duidelijk hoe we deze moesten gaan maken aangezien we 2 grote bochten moesten maken die als een soort wokkel ophoog loopt. Het lijkt op het eerste gezicht allemaal heel makkelijk maar de berekening en de stabiliteit van de hele constructie is toch wat gecompliceerder.

Nadat de trap was uitgetekend op de muren, er duidelijk was welke trap waar moest komen en hoe deze zijn draai zou moeten maken is hij er maar gewoon aan begonnen. Het eerste deel, het rechte stuk, was niet moeilijk. De treden werden geplaatst en 15 cm eronder werd een bekisting gemaakt. De sleuf werd uitgeslepen in de muur zodat de bewapening daarin gelegd kon worden en de onderste plaat werd gestut. Dat zat wel goed.

Daarna kwamen de draaien van de trap en deze waren toch wel iets moeilijker als gedacht. Na vele slapeloze nachten, vele nieuwe scenario’s te hebben bedacht en wel 100 berekeningen later hadden we een idee om deze te gaan maken. We wisten al vrij snel dat de traptrede gemaakt moest worden vanuit een ‘waaier’ idee. Beginnend in de punt van de draai en uitwaaierend over de oppervlakte. Het was dan ook niet zo moeilijk om vanuit dat startpunt te gaan werken alleen moest elke trede natuurlijk ook zijn 15 cm diepte krijgen, moest de bewapeningsgleuf goed uitkomen op elke trede én mocht je aan het einde van het liedje boven niet te hoog uitkomen. Moeilijk, moeilijk. Maar Kevin zou Kevin niet zijn als hij doorgaat tot hij een oplossing heeft bedacht en dus had hij vorige week ineens zijn 2 bochten uitgezet. We waren er! De trap was zo goed als af!

We waren ontzettend trots op onszelf en ik was mega trots op hem! Tot ik een heel teleurstellende uitdrukking op zijn gezicht zag komen gevolgd door een hoop gevloek…

De trap was te hoog uitgekomen… Zijn berekening kwam niet 100% uit en de bocht was te snel in helling gestegen… F*ck… Hoe gaan we dat oplossen?

De oplossing was gelukkig minder moeilijk als we in eerste instantie dachten en nadat we 4 à 5 treden weer volledig hadden afgebroken, hadden aangepast, en weer hadden vast gezet waren we slechts een half uurtje verder. Pfoe, chancheke zoals ze dat hier zo mooi zeggen :)

Op 7 mei zijn ze de welfsels komen leggen en met de fijne hulp van wat vrienden en familie lagen alle welfsels er binnen een uurtje op. Ik zelf kon er helaas niet bijzijn want ik moest gewoon werken maar al snel kreeg ik een berichtje op mijn telefoon met foto’s. We hadden ineens een dakje! Een ‘binnen’ en nu werden de ruimtes wel heel zichtbaar ineens! Ik kon natuurlijk niet wachten tot 16:30 en dus ben ik naar mijn supervisor gegaan die me goedkeuring heeft gegeven om iets eerder van het werk te vertrekken zodat ik kon gaan helpen op de bouw!

Voor nu is er dit weekend nog gewerkt aan de randbekisting van de steunbalken boven de ramen en is alles in orde gemaakt voor het gieten van de druklaag op de welfsels wat hopelijk de komende week gaat gebeuren. Daarna is het wachten op een beetje uitharding, terwijl we de trap gaan gieten en dan kunnen we beginnen aan het 2e deel van onze ruwbouw, de bovenverdieping!