Blog 71: wanneer het allemaal even tegenzit en je zelf energie moet creëren.

Zondag 6 juni

Soms loopt alles gesmeerd en op rolletjes, en soms moet je (een beetje veel) geduld hebben. En laat ik dat laatste nu net niet hebben😜

Vanaf het laatste weekend van april waarin ik mijn laatste blog heb geschreven hebben we zo goed als stil gelegen. Alle technieken zaten erin, de sanitair was afgewerkt, de afvoeren lagen en we waren volledig klaar voor de ramen en de plakker. Maar deze waren helaas niet klaar voor ons. De ramen hebben ons serieus op hold gezet door ons niet 12, niet 14, niet 16 maar +20 weken te laten wachten op het plaatsen van de ramen.

Wanneer ze dan eindelijk na 21 weken gezet waren had uiteraard de plakker geen tijd meer voor ons. Die hadden we namelijk op eind april in gepland maar de ramen zijn uiteindelijk pas op 26 april geplaatst en dus kon de plakker ons niet meer helpen – hij had immers een nieuwe werf aangenomen zodat hij niet stil kwam te liggen.

Toen we een nieuwe datum gingen afspreken bleek ook dat de plakker flinke vertraging opliep. Hij wilde ons graag dan rond 20 mei inplannen maar kon ons dat niet bevestigen. Er kwamen veel extra taken bij op de huidige werf maar hij ging er alles aan doen om ons asap verder te helpen.

Terwijl mei langzaam aan ons voorbij trekt en 20 mei in de buurt komt laat de plakker ons al snel weten dat deze datum voor hem onhaalbaar is. Zijn huidige werf loopt uit en hij is nog wel even bezig aan de werken daar. Hij gaat proberen om ons vòòr de eerste week van juni in te plannen maar ik heb er een hard hoofd in. Als hij zeker van zijn zaak zou zijn zou hij ons al wel een vaste streefdatum kunnen geven maar zijn beloftes blijven bij ‘hopen op’ en ‘zijn best doen voor’. Ik hou dus maar in mijn achterhoofd dat de week voor juni ook niet onze week gaat zijn. Helaas voor de plakker is ondertussen wel de datum van de isolatiechape dichterbij aan het komen. Een afspraak die we niet gaan kunnen verzetten omdat we dan wederom met weken/maanden achteruit geplaatst gaan worden. Dit is op voorhand ook al stevig met de plakker besproken en hij weet dat hij en zijn team vòòr 24 juni klaar moeten zijn met hun werk in het huis. Dan komt de chapper namelijk de isolatiechape leggen. Hij heeft ons meermaals bevestigd dat dat geen probleem gaat zijn en dan hij zeker weg is tegen die datum, dus als ik mijn berekeningen goed gemaakt heb wil dat zeggen dat hij zeker aankomende week gaat moeten beginnen – nee hij is nog altijd niet begonnen as we speak – want anders heeft hij minder als 2 weken de tijd voor zijn werken en aangezien hij nu al +4 weken bezig is op zijn huidige werf gaat hij flink gas mogen gaan geven.

Hij krijgt nog het voordeel van de twijfel maar ik begin hem lichtjes te knijpen.

We komen dichter en dichter bij het bouwverlof en om weer terug onafhankelijk te worden moet voor die tijd nog geplakt worden – isolatiechape geplaatst worden, vloerverwarming moet gelegd en gekeurd worden en de chape moet gelegd worden. Ik ben geen calculator maar met +/- een maand te gaan voor het bouwverlof ingaat, is dat in mijn ogen strak op de planning.

Maar zoals we geleerd hebben afgelopen maanden: leef met het moment, laat je dagen niet beïnvloeden door dat waar je geen controle op hebt en vooral ‘let go’. En daar heb ik het met momenten best moeilijk mee 😜 Iets met controle-drang en onzichtbare paniek in mijn chaotisch autistische hoofd.

Maar stilzitten is bij ons niet gekend en hoewel we de teugels iets losser hebben gelaten en vooral genoten hebben van wat vrije tijd en het mooie weer buiten hebben we zeker niet niks gedaan op de bouw.

Er zijn nog volop taakjes en ditjes en datjes die uitgevoerd moesten worden en die ook alvast gedaan konden worden zodat we niemand meer in de weg zitten straks en de aannemers hun werk vlotjes kunnen doen.

We hebben van de rustmomenten gebruik gemaakt om vanaf het moment dat de grenzen weer terug open gingen de resterende geleende materialen op de vrachtwagen te laden en alles terug naar Nederland te brengen. Opgeruimd staat netjes! 😊

We hebben een balustrade gemaakt waar de chape van de bovenverdieping tegenaan komt – en de reling van de vide op gemonteerd gaat worden. De poutrellen zijn opgeschuurd en bewerkt met witte staalverf zodat deze beschermd zijn tegen het eventuele roesten op lange termijn.

Er zijn ook nog een aantal extra potjes of kabelgoten in de muur gemonteerd waar we straks netjes alle kabels van de televisie in kunnen verwerken en we hebben een grote schoonmaak gehouden. Alle tochtgaten zijn dicht gepurd, alle plankjes/balkjes/schroefjes/pluggen of ander bevestigingsmateriaal wat nog in de stenen gemonteerd zaten van tijdens de ruwbouw zijn verwijderd en al het materiaal wat we niet meer nodig hebben is ook opgeborgen.

De bovenverdieping staat klaar voor de plakker. Nu enkel wachten tot hij effectief begint.

Omdat het afgelopen week zo’n onwijs mooi weer is geworden wilden we dit weekend graag gebruiken om de zonnepanelen op het dak te leggen. Met temperaturen van 25+ graden is dat het perfecte weer om op het dak te werken.

We bestellen een bouwlift die ons helpt om de materialen op het dak te krijgen, bestellen de zonnepanelen en de bevestigingsbokken + het materiaal en op zaterdag zetten we onze wekker weer een keer vroeg zodat we fris en fruitig om 9u op de bouw staan.

Ik kijk naar buiten en de wolken huilen. Bah! Heel de week 25+ graden en zonnig geweest, nog flink verbrand geweest tijdens een mooie wandeling met de hondjes van Chris en Annick, en vandaag miezert het en is het grijs.

Achja we hebben de materialen vandaag en de hulp ingeschakeld voor het helpen en dus gaan we dan toch maar naar de bouw.

Al snel is een onderverdeling gemaakt. Robbin en Kevin gaan samen op het dak en ik en Livio stockeren beneden op de grond de bouwlift en zorgen dat de panelen veilig boven geraken. Dat is voor ons niet zo heel veel werk maar heel veel meer kunnen wij toch niet doen. De mannen boven weten precies waar ze mee bezig zijn en wij zouden toch alleen maar in de weg staan.

Dus waar de mannen hard werken kletsen Livio en ik vooral bij, lopen we rond, bekijken we de omgeving, ruimen we nog wat op, wandelen we naar de bekken en stockeren we de lift nogmaals vol als dat van ons gevraagd wordt.

Boven op het dak wordt daarin tegen wel hard gewerkt. Er wordt naar het plan gekeken hoe onze panelen moeten komen te liggen, er wordt een onderverdeling gemaakt en een plan de campagne opgesteld en dan word stukje bij beetje een begin gemaakt aan het leggen van de bokken waar de panelen op moeten komen te liggen.

Helaas moeten ze na een uurtje werk weer alles afbreken omdat de indeling juist niet uit zou komen met de – nog te leveren – buiten unit van de warmte pomp en ze hebben wat tijd verloren aan het opnieuw opbouwen en uitrekenen van de indeling maar eens ze opnieuw vertrokken zijn gaat het vlot. Er worden opnieuw bokken klaar gelegd, deze worden verstevigd met de bijgeleverde dallen (stoeptegels) en daarop worden de panelen goed bevestigd.

Het zier er in mijn ogen allemaal maar wat gammel uit en ik ben er nog niet heel hard van overtuigd dat een flinke windvlaag deze panelen niet met gemak optilt maar de mannen verzekeren mij ervan dat ik me zorgen maak om niks.

Dat blijkt ook wanneer de installatie klaar ligt en ik deze voor de grap eens wil optillen. Oke, ik krijg ze in elk geval niet meer van de grond, haha. Per rij liggen er 8 panelen op (x20 kg per paneel) en per 2 panelen liggen er nog eens 8 stoeptegels op (24 per rij). Ik schat het totaalgewicht van 1 rij panelen dus op een 200 kg en dat zal inderdaad wel stevig genoeg zijn.

En terwijl de hardwerkende mannen de laatste aansluitingen van de zonnepanelen voorzien doen wij beneden vooral alsof we heel hard werken 😜