Blog 70: Hebben we een (dikke vette) vink kunnen plaatsen?

Zondag 18 april

Week 15 is, net zoals alle weken, als een sneltrein aan me voorbij gegaan. Het is druk geweest op het werk en met een werkweek van 46 uur, een huishouden wat er zwaar verwaarloosd bij ligt, een nestje met 2 jonge vogeltjes en een vriendje wat aandacht wilt zat mijn week weer aardig vol. Ik heb dus ook niet lang moeten wachten tot deze week voorbij is gegaan. Iets waar ik schrik voor had natuurlijk want er was ons gezegd dat ergens in de loop van deze week de ramen geplaatst zouden worden. Ik keek dus enorm uit naar het telefoontje wat we zouden krijgen waarop er éindelijk een datum uitgesproken zou worden en we weer een dikke vink konden zetten in ons project.

Maar helaas.. bouwen leert ons om aanpassingen te maken en geduld te hebben en ook deze week is dat niet anders. De firma heeft ons laten weten dat ze ook deze week geen tijd hadden om ons in te plannen en hoeveel begrip Kevin daar na al die tijd nog altijd voor heeft, de mijne is langzaam aan het weg ebben. Ik begin er verveeld van te raken dat we ondertussen al 5 maanden (!!) zitten te wachten op onze ramen en het voelt voor mij alsof we aan het lijntje gehouden worden.

Kevin zit daar een heel stuk minder mee en kan zich veel beter verplaatsen in hun werk en in hun planning; hij weet immers hoe het is als er planningen veranderen en zolang onze plakker niet in het gedrang komt, is hij tevreden en heeft hij geduld. Irritant veel geduld zelfs 😜

Ik kan me er telkens weer boos om maken maar ik bereik er helemaal niks mee, dus ik zal me moeten aanpassen en ik zal me er bij neer moeten leggen dat ik nog een weekje moet wachten tot ik die dikke vink eindelijk mag plaatsen.

Maar dan zorgen we zelf wel voor vinkjes hoor, wij zullen zelluf wel doen.

En om die vink te kunnen plaatsen moeten we nog een paar dingen doen, en die staan op de planning voor dit weekend.

Omdat dit weekend redelijk eentonig is qua werk ga ik er niet teveel over uitweiden. Het moet een leuke blog blijven om te lezen en een opsomming is voor niemand niet fijn dus we gaan het kort maar bondig houden deze week.

Het is prachtig weer buiten en de zon schijnt flink. De lucht staat strak blauw, de reiger is zoals elke dag eten aan het zoeken in de waterbekken en de vogeltjes schieten om het huis heen op zoek naar voedsel of nestmateriaal. Ik krijg er spontaan een lente gevoel bij en dat doet me goed! Ik heb afgelopen weken veel moeite met onze bouw gehad en begon mijn plezier en interesse in het project aardig te verliezen. Ik kon het moeilijker naast me neerleggen en zoals ik al eens eerder had aangegeven begon het steeds feller als ‘moeten’ te voelen ipv als ‘mogen’. En dat is jammer! Dat is niet hoe ik het wil en dat is ook zeker niet wat Kevin verdient. Hij heeft zelf nog zoveel plezier in het bouwen en het doet hem pijn om te zien dat ik dat gevoel niet meer alle dagen met hem deel. Maar zo’n weekendje maakt dan erg veel goed!

Ik wordt er blij van en met een warme bries door het huis ipv een gure tocht, een temperatuur waar ik mijn jas van uit trek en de zomerse muziek op de achtergrond maakt dat ik goed in mijn vel zit. Mijn humeur gaat van -10 terug naar +80 en ik lach weer en zing mee met de radio. Cathy concertjes, dé manier waarom Kevin weet hoe ik in mijn vel zit. Ik zing alleen mee als ik me goed en oprecht happy voel 😜

Hoewel het werk deze week wat eentonig is, kijk ik er wel naar uit. Ik heb het dichtsmeren van alle gleuven heel de bouw al leuk gevonden en nog steeds doe ik dit graag. Zeker wanneer de cement van goede kwaliteit is en nu Kevin steeds meer helpt om me terug de feeling te krijgen is dat ook het geval. Zoveel fijner wanneer de cement goed plakt en de juiste consistentie heeft. Dan is het een kwestie van smijten en smeren 😜 Lekker kliederen, ik hou er van.

Op de bovenverdieping had ik het gros al verwerkt. Ik heb vorige week de volledige elektriciteit al dichtgesmeerd, maar nu stond de sanitair nog op de planning. Ik had van Kevin éindelijk goedkeuring gekregen om dit dicht te smeren (hij heeft nogal een fobie opgelopen voor mogelijke lekkages) en dus maak ik een volle kuip cement en begin ik eraan. Het kost me weer wat aanpassingsvermogen om alles netjes te verwerken en wordt hier en daar dan ook aangestuurd door Kevin. Zo moeten alle inbouwkranen netjes verwerkt zitten in de muur en de afvoeren moeten op dezelfde hoogte blijven. Ik heb ze snel te diep in de muur zitten waardoor er later problemen zouden kunnen komen met aansluiten en gelukkig merkt hij het op, maakt hij me erop alert en passen we het aan. Weer wat geleerd 😊

Als de bovenverdieping dan af is worden de laatste dingetjes nog nagekeken en aangepast waar nodig en dan is het tijd om beneden verder te gaan.

Buiten de trappenhal moet beneden nog alles dichtgesmeerd worden en daar zit dus ook nog wel wat werk aan. In eerste instantie zouden we het dichtsmeren samen gaan doen op de onder verdieping maar Kevin heeft nog wat kleine aansluitingen en aanpassingen die gedaan moeten worden waar hij zijn tijd eerst in moet steken.

Zo moest er nog een klein stukje afvoer gelegd worden, zijn alle kabels nu gesorteerd en gebundeld en is er een buitenkraan gemonteerd. En dat die buitenkraan simpel ging zijn is een foute gedachte geweest.

We hadden bij Easykit de kit voor deze buitenkraan opgehaald en Kevin dacht deze dus ‘even’ te installeren. Maar het blijkt dat je enkel een papiertje mee krijgt waarop te zien is wat de kit allemaal bevat voor onderdelen maar niet hoe je deze nu vast moet zetten in de muur. En dat zou natuurlijk wel erg handig zijn als we dat zouden weten.

Nadat hij dat eenmaal uitgevogeld had en de kraan éindelijk goed zat bleek er ook nog eens een klein lekje in de kraan te zitten en tja… dan ben je bij Kevin aan het verkeerde adres.

Het liefst had hij heel die kraan weer uit de muur getrokken maar dat gaat niet. We hadden hem al goed ingespoten met siliconen, pur en tec 7 en de binnen-kraan zat dus goed vast. Enige oplossing: kraan losdraaien en hopen dat we het met lock-tite kunnen dichten.

3 maal is scheepsrecht want nadat Kevin voor de 3e keer de lock-tite opnieuw heeft aangebracht blijft de lek eindelijk weg. Fingers crossed dat dat zo blijft! Voorlopig laten we de druk erop staan en houden we het scherp in de gaten. Totdat de plakker komt kunnen we dit ook nog gemakkelijk bijwerken als het nodig is, daarna gaat dat niet meer zo gemakkelijk gaan vrees ik.

De rest van de dag werken we onder het genot van Cathy concertjes verder. Ik wordt écht goed gezind van dit weer. Wat lekker zeg! Af en toe stuif ik naar buiten en snuif ik verse lentelucht in mijn longen en dan verkas ik mezelf weer vol nieuwe energie in onze stoffige binnenruimte. Wanneer Kevin klaar is met zijn buiten-kraan-uit-de-hel komt hij mij assisteren en vliegen we er samen verder in, en nu gaat het echt snel. Waar ik de techniek pas juist onder de knie heb en absoluut nog geen snelheid weet te creëren, heeft Kevin deze natuurlijk beide al wel en de ene na de andere sleuf gooit hij dicht. Ik ben nog bezig met mijn emmer te legen als Kevin aangeeft zijn 2e emmer al leeg te hebben en hij geeft aan dat hij nog meer cement ging maken. Méér?! Ik heb juist een molen gemaakt! Is die al leeg?! Pfoe, die snelheid kan ik niet aan hoor maar ik schuif snel mijn minderwaardigheidscomplex aan de kant en werk op mijn eigen tempo verder. Terwijl ik mijn concertje verder in zet gooi ik een nieuwe sleuf dicht. Dit gaat ook prima toch?

Aan het einde van de dag hebben we alle sleuven dichtzitten. Alle koudebruggen zijn dichtgepurd en alle open stukken zijn afgewerkt. Ook heb ik vandaag nog tijd gemaakt om de toilet beneden ruwbouw klaar te krijgen en als we dan de betonmolen schoon hebben gemaakt, alle materialen hebben opgeruimd en buiten nog heel even in het zonnetje zitten te kijken naar ons werk besef ik me ineens dat we wel degelijk een vink kunnen zetten deze week. Technieken; Check! Alle elektriciteit is ondertussen gelegd, alle sanitair steekt erin en is getest, alle afvoeren liggen en alles is dichtgesmeerd. Dat wil zeggen dat we klaar zijn voor de ramen, maar tegelijkertijd ook voor de plakker. Wat een heerlijk gevoel dat we deze taken nu ook kunnen doorstrepen. Ik heb nu alweer zin in het nieuwe werkje wat ons te wachten staat 😊. Laten we hopen dat de ramen komende week komen en dat de plakker ons niet achteruit moet zetten op de planning en dan is Cathy weer een blije Cathy 😊