Blog 63: Kunnen we dakdekken ook aan ons CV toevoegen?

Zondag 28 februari

De week van de dakwerken. En wat voor een! Normaal probeer ik dag per dag te bloggen zodat ik een zo gedetailleerd mogelijke blog kan maken. Altijd leuk om later terug te lezen. Maar voor dit project is dat niet haalbaar. Het waren 4 immens lange, drukke en intensieve dagen en mijn tijd en zin om ’s avonds na 21u nog te bloggen (als we eindelijk thuis waren en eindelijk konden douchen en eten) lag heel laag. Dus vandaag gaan we er maar eens voor zitten om alles alsnog in kaart te brengen.

We begonnen deze intense week op woensdag. Omdat de dak-chape in het weekend niet volledig had kunnen drogen en het de afgelopen week nog super lekker weer is geweest was het nu het moment om aan de dakwerken te beginnen. Ook omdat ze weer mogelijke regen voorspelde in het weekend en daar konden we natuurlijk niet op wachten. De weersvoorspellingen zijn al super onbetrouwbaar hier in België en als het dak eenmaal weer nat zou worden zou heel onze planning weer met dagen/weken opschuiven.

Er werd dus last minute verlof ingediend en de hulptroepen werden ingeschakeld en zo begon ons werk op woensdag. Op woensdag hebben Kevin en Chris samen de eerste laag van het dak gelegd: het dampscherm. Omdat deze geplakt moest worden op een droge ondergrond was het dus van belang dat het dak zo droog mogelijk was. Om het zekere voor het onzekere te nemen worden er bij een kameraad gasbranders gehaald om ook het laatste laagje vocht van het dak af te kunnen halen. Daarna wordt het dak goed schoon geveegd zodat alle vuiltjes verwijderd zijn en als ze daarmee klaar zijn wordt de lijm-laag op het dak gerold. Deze lijm moet een half uurtje drogen en daarna kunnen ze laag voor laag de dampschermen uitrollen.

De volgende stap van het dak was de isolatie. Met 5 man staan we op donderdag ’s ochtends om 8 op de bouw om er met een snel vaart in te vliegen. Al snel is een taakverdeling gemaakt. 1 man haalt de pakken isolatieplaten naar de stelling, 1 man klimt 100x de stelling op en af met platen in zijn handen en 2 man staan op de stelling om de platen op het dak te stapelen. Kevin neemt dan al snel het moment om de platen effectief te plaatsen terwijl wij ze omhoog proberen te krijgen.

Het is lekker warm buiten en al snel worden jassen en vesten aan de kant gegooid. Terwijl het zonnetje op de reflecterende isolatieplaten schijnt werken wij gestaag verder en een uurtje ofwat later staat het hele dak vol met isolatieplaten. Vanaf daar gaan we met z’n alle verder met het leggen van deze platen.

Ook daar is al snel weer een taakverdeling in gevonden. Terwijl Kevin de lijm-pur op het dampscherm spuit leg ik de grote platen op de juiste plaats. 1 man maakt alle platen schoon zodat ze vrij van vocht en zand zijn en 2 man vullen alle restplaatsjes in met op maat gemaakte stukken isolatie.

Het neemt stiekem meer tijd in beslag dan we hadden gehoopt en pas tegen een uur of 13:30 liggen alle isolatieplaten op hun plek, zijn alle gaten opgevuld met pur en is het dak klaar voor de EPDM, het zeil wat ons dak waterdicht zal maken.

Er zit een bepaalde techniek aan het leggen van de EPDM en omdat we met veel man zijn bekijken we het instructiefilmpje nog eens met zijn alle goed door zodat iedereen een beetje weet wat er gedaan moet worden. We hebben hier geen van allen natuurlijk ervaring in en hoewel mij dat lichtelijke zorgen baat, neemt Kevin al snel het voortouw en stuurt hij iedereen aan.

Het zeil moet eerst volledig worden uitgelegd over het dak zoals hij straks effectief moet komen te liggen. Daarna worden de zijkanten voor 50cm naar binnen geklapt en als dat gedaan is wordt het zeil tot halverwege het dak teruggetrokken. Nu ligt deel 1 van het dak klaar. De contactlijm wordt op de isolatieplaten gesmeerd en ook op het zeil en dan is het wachten tot het zeil droog is.

In de tussentijd wordt dan deel 1 van zeil 2 klaar gemaakt en tegen de tijd dat zeil 2 is opgevouwen en ingesmeerd kunnen ze zeil 1 gaan leggen.

Het is een heel secuur en zwaar werkje. 1 zo’n zeil weegt in zijn geheel 80kg en het is dus niet gek dat je armen al snel verzuren. Maar er is geen ruimte voor fouten want omdat we met contactlijm werken plakt het direct aan elkaar wanneer de 2 ingesmeerde delen elkaar raken. Je kunt ze heel moeilijk weer uit elkaar krijgen en dus is opletten van groot belang hierbij.

De rest van de dag proberen we om de grote zeilen allemaal klaar te krijgen maar dat valt niet mee. Er steekt heel veel werk in het continue klaarmaken van de zeilen en het wachten tot het droog is. Tegen een uur of 20:00 hebben we het nog altijd niet klaar. Erger nog, er zijn hele delen nog niet gelijmd en het begint met regenen. Dat baart me grote zorgen want er mag nu absoluut geen water op het dak komen. Als dit wel gebeurd en het komt tussen de isolatieplaten te zitten kunnen we weer van voor af aan beginnen en zelfs isolatieplaten beginnen te verwijderen.

Daar zitten we natuurlijk absoluut niet op te wachten, maar verder gaan is ook geen optie op het moment. Het is laat, het is koud aan het worden en we hebben allemaal vrij weinig energie nog na een werkdag van 12u. We besluiten dan maar om alle zeilen terug volledig open te leggen in de hoop dat dat het water al voldoende tegenhoudt voor vandaag en dan te hopen dat het morgen nog altijd droog is onder het zeil.

Op vrijdag gaan Chris en Kevin samen verder en komt Wesley in de middag ook nog helpen. Samen gaan ze verder waar we donderdag geëindigd waren; het dichtlijmen van de EPDM. Met heel veel geluk blijkt dat er zeer minimaal vocht onder het zeil terecht is gekomen en dat betekend dat we doorkunnen! We hoeven niks af te breken en we mogen weer volle vaart in ons dak steken! Ik had er schrik voor en heb angstvallig mijn telefoon in de gaten gehouden maar geen nieuws is goed nieuws en ondanks mijn bang hartje was dit ook vrijdag gelukkig het geval.

Als ik na mijn werk op de bouw aankom zijn ze flink opgeschoten maar is het nog altijd niet af. Er is vandaag veel werk geweest aan de opkanten, de dakrand en natuurlijk de resterende grote flappen nog die we donderdag niet hadden afgekregen. Ook vrijdag blijven we tot het donker is en proberen we zoveel mogelijk af te maken. Maar vandaag zit er minder druk achter; het gaat niet regenen vannacht en dus is het niet zo erg als het open moet blijven.

En zo starten we onze zaterdag. Vandaag werken we alleen. We weten ondertussen hoe of wat we moeten doen en we vliegen er dus ook vandaag weer met volle vaart in. Het zou eigenlijk echt af moeten geraken vandaag want we hebben onze zinnen gezet op morgen een dagje niks te moeten doen. Een dagje weekend en lekker te genieten van het mooie weer en een beetje verdiende rust.

Maar daarvoor moeten we vandaag nog wel heel hard werken en dus gaan we snel aan de gang. Eerst de laatste opkanten, de laatste grote flappen en de laatste hoeken dichten. Daarna beginnen we aan de afwerking.

Zo moeten alle naden die in het zeil liggen worden afgewerkt met een speciale waterdichte nadentape om ervoor te zorgen dat het water zeker niet onder de naden door kan en ook de hoeken moeten met een speciale afwerkingsband en kit dichtgemaakt worden.

Als allerlaatste wat we doen dit weekend verwerken we de waterafvoerpunten nog in het dak zodat het regenwater weg kan. Niet geheel onbelangrijk haha 😜

Dan moet er nog een afvoerbuis van de ventilatie geplaatst worden en een goot waar alle elektriciteitsdraden doorgestuurd kunnen worden van de zonnepanelen.

Omdat het ondertussen alweer erg laat en dus donker is halen we snel de lamp naar boven. We moeten door.. als we dit nu niet afmaken zullen we onze vrije dag weeral moeten afgeven en ik ben daar zelf erg hard aan toe, laat staan Kevin, die heeft hier 4 dagen gestaan ipv 2.

We zetten de lampen op, knutselen nog snel maar correct de laatste 2 punten in het dak en dan is het dak (zo goed als) af! We moeten nu nog enkel de dakrand plaatsen en de regenwaterpijp verbeteren en dan kunnen we ook dak officieel afvinken. Maar voor nu ben ik gewoon heel blij dat dit taakje er ook alweer op zit!