Blog 61: Kunnen veranderen van koers. Les 1 in zelfbouw.

Zaterdag 20 februari

De dag van de dakwerken. Toch?!

Vandaag gaat vroeg de wekker. Toch besluiten we om op ons gemak wakker te worden en onszelf nog eens een keertje om te draaien. Ik lig in bed en een straal zonlicht valt op mijn gezicht. Juist! Het wordt onwijs goed weer dit weekend!

Waar we afgelopen 2 weken zijn geteisterd met veel sneeuw en temperaturen van -10°C wordt het vandaag 16-17°C! Een heel verschil en het zal aangenaam warm gaan aanvoelen.

Wanneer we op de bouw aankomen weten we niet direct wat we willen gaan doen. Uiteraard zouden we het allerliefste het dak erop knallen dit weekend zodat we deze taak eindelijk kunnen afvinken, maar daarvoor moet de chape ondertussen droog zijn en laten we eerlijk zijn; veel kans daarvoor heeft hij niet gekregen afgelopen tijd.

Met een bang hartje klimmen we dan ook de stelling op om te zien of het ons gegund is om dit weekend de laatste loodjes te leggen aan de ruwbouw maar al snel zien we dat we vandaag de planning zullen moeten wijzigen.

Ondanks dat er al kleine plekjes droge chape te zien zijn, zijn er nog veel meer natte plekken. Het zal toch nog een paar daagjes goed moeten drogen vrees ik voordat we hier het dampscherm op kunnen plakken.

Dan maar iets heel anders. Omdat we binnenkort aan de technieken gaan beginnen willen we ervoor gezorgd hebben dat er zoveel mogelijk voorbereidingen gedaan zijn. Zodat we onze tijd effectief aan het leggen van de technieken kunnen besteden. We zijn afgelopen week bij de beveiliging geweest waar we het alarmsysteem van ons huis hebben besproken. We hebben nog een beetje budget over aan het eind van ons huis en die besteden we graag aan een stukje veiligheid. En daarvoor moeten er nog een aantal extra punten naar buiten geboord worden.

Terwijl Kevin zich bezig houdt met het plaatsen van de elektriciteitspunten voor de camera’s, buitenverlichting, videofoon enz. ga ik

mezelf bezig houden met het opruimen van de container. Er hebben zich weer veel materialen, prullen en gereedschappen verzameld op plaatsen waar dit niet hoort en dus buig ik mezelf over het organiseren van deze puinhoop.

Ik ben blij dat ik alleen mag werken vandaag want vandaag niet is mijn dag. Ik baal. Baal dat we het dak niet kunnen doen. Baal dat we zoveel achterstand hebben opgelopen afgelopen 3 weken, ik baal dat we elk vrij uurtje in onze bouw steken en dit nog niet gaat veranderen de komende tijd en ik baal een beetje van alles. Ik ben het project moe aan het worden. Het duurt me te lang. Zeker op dagen als vandaag wanneer het super lekker weer wordt en we er niks mee kunnen doen. Maar ik merk aan Kevin dat hij er mee zit als ik me zo voel. We hebben immers besloten om te bouwen omdat hij dat heel graag wilde. Voor mij hoefde het niet perse en ik was zelfs eerder voorstander van gewoon een nieuwbouw te kopen.

Op zulke momenten voelt hij zich schuldig dat hij mij meegetrokken heeft in onze bouw maar ik probeer hem daar vanaf te krijgen. Ik heb natuurlijk zelf mee ingestemd om te gaan bouwen en ik probeer dan ook om zulke momentjes niet te laten merken als ik een keer geen zin heb. Hij mag daar niet de dupe van worden. Samen besloten, samen uitvoeren. Maar vandaag ben ik daar precies niet zo heel goed in en Kevin merkt snel mijn baaldag op. We besluiten om dan maar wat leuk werk te gaan doen en het vooral niet te laat te maken vandaag.

Omdat we al een tijdje tegen de puinhoop in de toilet beneden aanlopen is het vandaag het ideale moment om daar eens wat aan te gaan doen. Daar stonden zo’n beetje alle rommeltjes van de benedenverdieping. Er lag plastic, tonnen met een of ander plak goedje in, stukjes isolatie, karton, schroeven, spouwankers… rommeltjes dus. Het was ook redelijk gemakkelijk om dat hoekje tot rommelhoekje te bombarderen want daar stond ook de traponderstutting nog. We konden daar dus toch niet werken. Hoog tijd om daar wat aan te veranderen!

Waar Kevin 3 weken heeft gedaan over het opbouwen van de traponderstelling, heeft het ons 45 minuten gekost om heel deze stellage weer af te breken. Spannend! We hebben de trap toch volledig zelf gemaakt dus nu is het moment van de waarheid. Hebben we hem wel goed gemaakt?! Stel je voor dat nu alles naar beneden dondert!!! Daar moeten we niet aan denken. Kevin heeft de stabiliteit en de bouw van de trap heel serieus genomen en eigenlijk kan het ook niet anders als dat deze goed gemaakt is. Wel is het nog even spannend of de beton goed aangeklopt is.

Het is redelijk gemakkelijk om luchtgaten te krijgen wanneer de beton tijdens het gieten niet voldoende uitgeklopt wordt en daar kom je natuurlijk pas achter als je de stellage weg haalt.

Van zodra we de houten planken, balken, latjes en plankjes hebben weggehaald komt langzaam de trap tevoorschijn. Super! Geen luchtgaten te zien. Ook daar heeft hij weer top werk afgeleverd! 😊

Nadat we de trap gefileerd hebben neem ik de tijd om wat te gaan knutselen. Kevin heeft nog een enkele sleuf bij te slijpen en ik zet me even aan het werk achter het huis. We hebben natuurlijk een aantal weken geleden al het bouwpuin kunnen wegwerken dmv de container die we hebben laten leveren maar al het hout wat we gedurende de afgelopen 12 maanden hebben verzameld ligt op 1 grote hoop.

Om het wat georganiseerder te maken pak ik een aantal paletten die we verzameld hebben en maak ik er opberg bakken van. Zo, dat staat ook alweer een heel pak beter.

Ik vrees alleen dat ik nog een bak of 2 ga nodig hebben om de rest van het houtmateriaal ook opgeruimd te krijgen haha.

Aan het einde van de dag nemen we dan nog heel snel een kijkje op het dak wat deze prachtige dag met de chape heeft gedaan zodat we weten of we morgen wel of niet alsnog onze dakwerken kunnen beginnen maar al snel blijkt dat we toch nog wat langer geduld moeten hebben.

Hoewel er al meerdere drogen plekken te zien zijn, is het grootste deel nog altijd nat. Helaas.. Dan moeten we nog wat langer wachten helaas 😟😟