Blog 56: Bevroren vingers, ijsklontjes tenen en dichte mist. Het is winter!

Zondag 10 januari

De week waarin de Koning winter echt zijn intrede heeft gedaan. Het vriest buiten en zelfs in het grote deel van het land valt er sporadisch sneeuw uit de lucht. Gelukkig blijft dat ons bespaard want in die weersomstandigheden kunnen wij niet verder werken aan de gevel. Little did we know dat de meneer Vorst ook een stevige duid in het zakje zou doen 😟

We rewinden naar afgelopen week. Omdat de hellingchape niet gelegd kon worden wegens een defecte hydrauliek pomp moest dit een week opgeschoven worden. Nu houdt dit ons niet zo zeer tegen in ons werk, maar we hadden natuurlijk wel gehoopt dat het gewoon af was want dat is weer een vinkje op ons lijstje erbij. Gelukkig kregen we redelijk snel een nieuwe datum te horen en zal de 2e poging tot onze hellingchape op komende dinsdag 12 januari zijn.

Voor ons staat er hetzelfde op de planning als de afgelopen 6 maanden: lijmen. En op zaterdag tillen we onze bed-warme lichamen nog wat eerder uit ons bed want om 8u scherp staat er 2 man sterk op de bouw om ons te komen helpen stenen sjouwen.

We gaan de laatste 1,5 meter in van onze gevel en om tijd te besparen hebben we 2 broers van Kevin kunnen vragen om de stenen omhoog te gooien terwijl wij verder werken aan ons muurtje. En zo geschiedt; terwijl Wesley en Chris de stenen omhoog gooien zetten wij ons aan het plaatsen van de laatste isolatie platen. Deze moeten op maat gemaakt worden dus er steekt iets meer werk in dan normaal, maar een paar uur verder staan dan alle isolatieplaten tegen de muur en is de snelbouw officieel van de buitenkant niet meer zichtbaar! Wat een verademing. Ik zet tevreden een vinkje achter muurisolatie.

Vanuit daar is het enkel stenen zetten en spouwankers plaatsen maar vandaag kunnen we nog niet echt hard verder. Het is koud buiten. Heel koud. En alle stenen zijn bevroren en bedekt met een laagje ijs. Buiten is het onwijs mistig en de temperatuur lijkt niet veel zin hebben om boven de 0 graden te gaan. Dat is even flink balen want we mogen niet lijmen met temperaturen onder de nul. De lijm kan daar niet tegen en ze hebben ons gewaarschuwd daar echt rekening mee te houden. Bovendien mogen we ook geen stenen plaatsen wanneer daar een ijslaagje op staat want dan kan de lijm niet goed hechten aan de stenen. Balen want nu verspillen we veel tijd.

Pas tegen de middag merken we aan de stenen dat er wat dooi begint te komen en ook de thermometer geeft een duidelijk dooi aan. Fijn! Hoewel de temperatuur nog altijd niet ver boven 0 staat mogen we nu in elk geval lijmen en dus maken we een grote portie lijm, tilt Kevin deze weer met uiterst gemak de stelling op en werken we door onze enorm gegroeide hoeveelheid aan stenen. Fijn om zo’n voorraad op de stelling te hebben en nog veel fijner om te weten dat deze laatste 900 stenen ongeveer de hoeveelheid zouden zijn die we nog nodig hebben. Als we deze stenen dus op maken zijn we er! Dan is de gevel af!

Maar zover zijn we nog niet, want we hebben nog altijd een 1,5 meter te gaan. Steen voor steen lijmen we door. Kevin werkt van achter naar voor en ik vice versa. We gaan lekker en de ene na de ander rij staat op de muur. Ik probeer mezelf warm te houden door stevig door te werken en door lekker te dansen en mee te zingen op de muziek. We houden het sfeertje er lekker in en samen kletsen we nog wat af.

Wanneer de avond valt hebben we in totaal nog 6 rijen gezet en eigenlijk zijn we daar best trots op. Dat is maar 1 rij minder als dat we normaal op een hele dag zetten dus we hebben niks verloren. Bovendien ligt de stelling vol met stenen, staat alle isolatie tegen de muren én zijn de spouwpluggen allemaal geboord en de eerstvolgende rij voor morgen is zelfs ook al geplaatst!

Dat noem ik nog eens een productieve zaterdag 😊.

En dan komen we natuurlijk als vanzelf uit op zondag. Omdat we gisteren zo lang last hebben gehad van de vorst besluiten we vandaag wat later naar de bouw te gaan. Het heeft immers toch geen zin om vroeg te gaan, want alle voorbereidingen zijn getroffen en we mogen pas lijmen als het het niet meer vriest. Wanneer ik naar buiten kijk zie ik een stralend blauwe lucht. Het lijkt er goed uit te zien buiten! Maar van zodra Kevin de raam open doet besef ik me; het is nog steeds winter 😜 Er komt een frisse, koude lucht naar binnen die me onmiddellijk doet denken aan wintersport. Ik ruik de vorst, de koele lucht en het maakt me gelijk goedgezind. Hoewel het ook wel zal helpen dat ik vannacht weer een keer goed heb kunnen uitslapen en dus uitgerust ben helpt dit mijn humeur wel echt mee.

Ik rol me op mijn zij, kruip net als normaal met mijn stijve, versleten lichaam, als een oude oma uit bed en breng mezelf naar de badkamer. Daar maak ik me snel klaar voor een nieuwe dag. Ik trek mijn thermo legging aan en een extra paar dikke sokken en kleed ook mijn bovenlichaam warm aan. Na een rustig ochtendje en een ontbijtje op de bank haasten we ons dan rond 10u naar de bouw.

De zon schijnt en het is niet zo mistig meer als gisteren. Als ik de tuin in kijk kan ik de bekken weer zien en ga ik gelijk opzoek naar meneer of mevrouw reiger. Al een aantal weken bivakkeert deze reiger in de bekken achter ons huis en loopt hij met zijn blote voetjes door het ijswater op zoek naar eten. Vandaag is hij er niet en ook mevrouw poes zit niet in de tuin, meneer hert graast niet op zijn gemak in het gras achter ons huis en meneer en mevrouw roofvogel vliegen niet hun gewone rondje boven de bossen. Het is een rustige ochtend vandaag.

Voor ons helaas niet, want wij hebben dankzij onze rustige ochtend nog veel werk te verzetten willen we onze doelstelling halen vandaag. We zouden graag tot aan de volgende (en tevens laatste) rij spouwankers willen komen vandaag. Als we deze vandaag nog kunnen lijmen, zijn de stenen volgende week uitgehard en kunnen we ze niet meer manipuleren wanner we daarop de spouwankers bevestigen. Als we dat volgende week nog moeten doen als de lijm nog nat is dan is de kans groot dat we deze naar beneden duwen tijdens het zetten van de ankers.

Maar dat wil wel zeggen dat we vandaag nog 9 rijen moeten zetten.. Terwijl we er normaal gesproken op een goede dag 7 zetten. En dan slapen we ook niet uit natuurlijk. Met andere woorden; niet lullen maar werken.

We maken vandaag niet 10 kilo lijm. We maken ook niet 20 kilo lijm (wat in normale omstandigheden al een grote portie is!) maar we kiezen er vandaag voor om 40 kilo lijm in één keer te maken. Gisteren hebben we gemerkt dat we ongeveer een uur bezig zijn met een 20 kilo emmer. Dat wil zeggen dat we 2 uur zouden doen over 40 kilo lijm en dat is volgens de voorwaarden van de lijm prima te doen. Deze moet namelijk binnen de 2 uur gebruikt zijn omdat deze daarna begint uit te harden. Hierdoor werken we sneller want we hoeven tussendoor niet meer naar beneden om een nieuwe emmer lijm te maken.

Terwijl Kevin de ankers vast in de muren slaat begin ik met het maken van de lijm. Wat heb ik nodig? 8 liter water, 40 kilo lijmpoeder, 2 emmers, een truweeltje, de boormachine met de mixer erop en de stroomkabel.. Ik verzamel al mijn materiaal, verdeel de 8 liter water over 2 emmers zodat Kevin ze nog wel de stelling op gedragen krijgt straks en zet de mixer in de emmer. Beetje bij beetje voeg ik de lijm in de emmers en mix ik het tot een glad geheel.

Als de lijm dan klaar is roep ik Kevin zodat hij de sterke man mag uithangen en verzamel ik de rest van het materiaal voor het werk op de stelling.

Met mijn handen vol klauter ik de gladde ladder op tot ik op het platform aankom. Daar drop ik al mijn spullen en glibber ik over de gladde bevroren stelling naar mijn startplaatsje en maak ik mezelf klaar voor nog zo’n productieve dag als gisteren. We hebben werk te verzetten vandaag!

De muziek staat op, het zonnetje staat op onze koude rug en hoewel ik met mijn bevroren vingers en mijn ijsklontjes tenen niet veel meer voel, voelt de dag verassend goed aan.

Ik dans en zing weer mee met de radio, verveel Kevin vooral met mijn Cathy-concertjes en zet de ene steen na de andere op de muur.

Ondertussen hebben we beide de techniek goed onder de knie en weten we hoe we bepaalde dingen moeten opvangen. Hoeveel lijm we moeten gebruiken, hoe we de stenen het beste op de muur kunnen ‘rollen’ om zo min mogelijk te morsen en ook hoe we dikkere of dunnere stenen het beste verwerken.

Voor mijn gevoel niet snel later hebben we de eerste rij erop staan. Ik kijk op de klok: 40 minuten. 40!? Dat is niet goed! Normaal doen we 2,5 rij in een uur! We zullen er de pas in moeten zetten want zo gaan we het niet halen vandaag.

De volgende rij wordt gezet en ik kijk weer op mijn klok. 50 minuten dit keer. Hoe dan!? De moed begint me in mijn schoenen te zakken want we hebben een grotere deadline als normaal staan en we zijn dubbel zo traag.. Hebben we dan echt zoveel meer extra klusjes gedaan als dat we normaal doen? We hebben wel even zitten prullen met een van de profielen maar dat kan toch nooit zo lang hebben geduurd?

Poging 3. Weer leggen we een rij stenen en kijken we op de klok. Dit kan nooit lang hebben geduurd! We gingen zò snel. En de klok bevestigd dat; we zijn 20 minuten bezig geweest met deze rij. Dat lijkt er meer op en we proberen in de rijen die volgen om dat tempo toch zeker aan te houden.

Een kleine 2,5 uur later is onze 40 kilo lijm op en hebben we 5 van de 9 rijen staan. Dat wil zeggen dat we er nog 4 moeten. We maken iets minder lijm dan hiervoor en met 30 kilo starten we onze namiddag. Geen tijd voor lunch, geen tijd voor onnozel doen; knallen nu.

En dat is wat we doen.

Ik begin wel te merken dat we veel, snel en vooral hard aan het werk zijn. Mijn rug begint steeds meer te protesteren en met elke steen die ik opraap van de grond schiet er een steek door me heen. Het is koud en ik voel mijn handen en met voeten nu helemaal niet meer. Naarmate dat de middag vordert groeit onze muur wel gestaag vooruit maar er heerst een stilte tussen mij en Kevin. We zijn beide moe, koud en toe aan een warme douche, eten en rust.

De muur komt langzaamaan hoger en hoger en we zijn bijna bij ons einddoel.

Rond 16:30 hebben we ons doel behaald en start ik met het uitkrabben van de voegen. Snel nog voordat het donker wordt! Kevin zet de volgende en laatste rij ankers er ook nog in zodat we dat volgende week niet meer hoeven doen en dan is het enkel nog het opruimen en schoonmaken van alle materialen.

17:30. Tijd om naar huis te gaan. Tijd voor ons zo verdiende avondje rust en lekker wat eten. Maar vooral tijd voor een avondje helemaal niks doen!

Volgende week, met hoop op een goed gezinde weers-god, knallen we de laatste 4 rijen er nog even op en dan kan er een dikke vette vink achter gevel komen te staan. Normaal gesproken doen we 2,5 rij per uur dus als we een 2 uur tellen zouden we er moeten zijn! Nu nog maar afwachten en fingers crossed dat het niet regent, vriest of sneeuwt!