Blog 55: Ons kerstverlof in een notendop. Stilstaan is geen optie.

Zaterdag 2 januari

En zo is het ineens een nieuw jaar. Een jaar wat voor ons een redelijk belangrijk jaar gaat worden en het jaar waarin we hopelijk in ons zelf gebouwde huisje kunnen intrekken.

Maar voor het zover is moeten we nog veel doen. Heel veel. En dus zitten we ook in de kerstvakantie niet stil.

We beginnen onze kerstvakantie met een lang weekend. Voor mij toch, want Kevin heeft de volle 2 weken vrij. Ik heb nog wel wat vrije daagjes kunnen inplannen die we ook graag op de bouw hadden doorgebracht maar helaas besluit december om roet in ons eten te gooien want in de eerste week van de kerstvakantie wordt het heel slecht weer. Het regent de volledige eerste week waardoor we op de bouw weinig gedaan krijgen.

Op de dagen dat we wel kunnen gaan zorgen we er dus ook voor dat we meters kunnen maken.

We zijn weer volop aan de gevel aan het werken en dat voelt als een veilige haven.

Ik ken dit werk ondertussen en weet wat me te doen staat.

Er worden diba’s geplaatst die later op de carport moet komen te liggen, er worden weer spouwankers geboord en geplaatst en er worden héél veel stenen 1 voor 1 omhoog gegooid. De stenen gaan er heel hard doorheen en de rijen leggen gemakkelijk. Het is, in vergelijking met ons eerdere stuk, natuurlijk ook een relatief kort stuk wat we moeten leggen en in het eerste weekend van het bouwverlof hebben we er dan ook bijna een halve meter bovenop gelegd. We moesten in totaal nog een meter of 3 dus dat schiet lekker op!

Terwijl ik mijn best weer ga doen op het werk staat Kevin tussen de regenbuien door wel op de bouw. Hij werkt voornamelijk alleen maar krijgt ook een aantal dagen hulp van broers. Die helpen hem met het zware werk of de werkjes die hij niet alleen kan uitvoeren zoals stenen omhoog gooien.

Dat helpt ons enorm want aan het einde van het kerstverlof staat er maar liefst 1 m extra op de muur! Nu hoeven we nog maar 1,5 meter en dan zijn we er! Het begint weer leuk te worden nu we voor de 2e keer het einde in zicht hebben. Wat zullen wij blij zijn als we straks na 6 maanden eindelijk ons project ‘gevel’ kunnen afsluiten!

Maar voordat het zover is moet die laatste 1,5 meter nog wel gezet worden. Om daaraan te beginnen moeten we voor de allerlaatste keer deze bouw onze stelling omhoog zetten. We zitten nu weer aan de maximum hoogte en kunnen er niet meer bij. Om de laatste 30 rijen te kunnen zetten moet het platform weer omhoog en dus nodigen we een sterk stel handen uit die ons daarbij kunnen helpen.

Terwijl de mannen op het platform werken zorg ik dat alles wat ze nodig hebben aangegeven wordt vanaf de grond. Denk aan alle buizen die gemonteerd moeten worden, maar ook de koppelstukken, de verbindingsmoffen en de houten loopplanken. Dit zorgt ervoor dat hun niet 100x de stelling op en af moeten gaan en hun tijd en energie kunnen steken in het los –en vastslaan van de stalen buizen.

De vorige keer heeft Kevin dit gedaan en ik dacht dit ook wel te kunnen. Normaal als ik isolatieplaten moet zetten is dit een koud kunstje. Ze hebben een puzzeleffect waardoor ze perfect in elkaar schuiven en zelfs ik dit kan. Maar vandaag zit er een iets uitdagendere factor aan. We hebben namelijk op deze hoogte te maken met de L-ijzers die geplaatst zijn om de betonnen druklaag op het dak op te vangen. Deze steken een klein beetje uit naar buiten waardoor de isolatieplaat op maat gemaakt moet worden.

Ik heb Kevin dit al 100x zien doen en ik dacht: “kan Cathy ook!”. Blijkt dat toch niet zo gemakkelijk te zijn als ik in eerste instantie wilde geloven.

Ik vind het moeilijk om de juiste plaats van de uitstekende rand te vinden en ook hoe diep deze ‘geul’ gemaakt moet worden. Daarnaast denk ik dat ik een flexibeler stanleymes heb dan die van Kevin (of misschien heeft hij een vastere hand dan ik) want mijn geul is schots en scheef 😜. Hmm hier moet ik toch nog even op oefenen..

Niet veel later komt Kevin langs, laat hij me zien hoe ik dit het beste aanpak en dan gaat het vrij snel als vanzelf. Ik heb de techniek snel onder de knie en wanneer ook het snijden beter en beter gaat staan de platen snel tegen de muur. Ik pak wat droog papier, maak de platen schoon en droog en daarna plak ik ze nog toe met zilverfolie. Helemaal luchtdicht nu 😊.

Het is ondertussen 14:30 en we zijn klaar met de taakjes van vandaag. Omdat we veel tijd hebben verloren afgelopen weken besluiten we dus niet om vandaag lekker vroeg naar huis te gaan maar zet Kevin samen met Brent een emmer lijm klaar. We gaan nog even knallen!

Terwijl de mannen boven bezig zijn met het lijmen zet ik mezelf achter de cirkelzaag. We zijn aardig hard door onze voorraad kopjes en ¾ stenen gegaan en dus maak ik weer een hele portie bij. Ik zaag een kruiwagen of 3 aan stenen en als mijn pallet weer goedgevuld is klim ik de 5meter hoge stelling op om te helpen met lijmen.

Het is weer lastig om de eerste paar rijen te maken (zoals elke keer wanneer we verhogen) want we moeten weer op onze knieën werken.

De eerste 4 rijen staan redelijk laag en dus moeten we op de koude, natte stelling op onze knieën gaan zitten om de stenen goed te kunnen leggen.

Vandaag is een koude dag en het helpt niet dat ik ook nog eens doorweekt ben van het slijpen van de stenen. Ik heb het koud en mijn lichaam voelt stram en stijf aan. In deze setting kan ik niet lang op mijn knieën werken en als ik dan wil opstaan blijft mijn lichaam een tijdje in de oude oma positie steken. Oef.. oud en versleten 😜

Wanneer het licht wegvalt en de avond valt krabben we de laatste voegen uit en ruimen we alle materialen weer op. We hebben veel werk verricht vandaag en ik ben weer trots op ons en dankbaar voor de hulp die we weer hebben mogen ontvangen. Zonder al onze vrienden en familie zou dit toch allemaal een heel stuk moeilijker zijn geweest!

Morgen wordt nog een droge dag dus we gaan morgen nog maar eens wat metertjes maken. Aanstaande dinsdag komen ze dan de hellingchape op het dak leggen en dan begint de ruwbouw fase echt tot een eind te komen. Als wij dan zorgen dat de gevel af is kunnen we aan de dak werken beginnen. Helaas moeten we daarvoor nog wel even hopen op minimaal 2 droge en vorstvrije weken. En laat het nu net niet de periode voor deze eisen zijn 😜