Blog 53: Het begin van een enerverend weekend.

Zondag 20 december (deel 1)

Had ik al gezegd dat plannen altijd in het 100 lopen op de bouw :P? Nou de zondag nà de vorige blog (6 december, is het echt al zo lang geleden? 😮 ) zou ik eigenlijk de isolatie gaan zetten terwijl Kevin binnen zou gaan aftekenen maar het blijkt dat je als vrouw in de ochtend kunt opstaan met zero intenties om iets te gaan doen die dag. Of.. Wellicht is dat niet alleen het vrouwelijk geslacht, maar geldt dat voor ieder individu op een willekeurige zondag ochtend. Hoe dan ook, ik werd wakker, had 0 interesse om naar de bouw te gaan die dag en wanneer ik een beetje charme in de strijd gooi en mijn zielige puppy oogjes op zet, heb ik Kevin redelijk snel overtuigd dat vandaag dé dag is om lekker niks te doen en pannenkoeken te eten ❤

Maar, willen we ooit in het huis kunnen intrekken moet er natuurlijk wel gewerkt worden en dus in de weken die volgen verzetten we wel weer een beetje arbeid. Er worden lichtschakelaars getekend en ook de stopcontacten worden strategisch in het huis uitgetekend. De gaten voor de lampen worden ook geboord in de plafonds en na wat denkwerk weten we precies welke lampen waar moeten komen, waar we deze aan willen kunnen doen en of de lampen wel of niet dimbaar moeten zijn. Nooit geweten dat je daar allemaal over moet nadenken wanneer je nog maar in de ruwbouwfase zit. Één ding is klaar als daglicht: van keuzes maken, daar houdt Cathy niet van. Ik krijg stress van keuzes maken en mijn haren schieten spontaan grijs wanneer Kevin het weer in zijn hoofd haalt om mij daarin te betrekken; hoe durft hij.. om in mijn eigen huis mijn mening vragen 😜Maar het feit dat ik nu al moet weten waar het centerpunt van mijn salontafel gaat zijn zodat de belichting exàct boven dat tafeltje komt te hangen geeft me stress 😜 Zoals dat ik ook nog niet weet hoe groot onze bank gaat zijn, waar onze eettafel komt (wordt dit een 6 of een 8 persoons?), waar ik door ga lopen als ik naar de bank wil komen en ik weet ook nog niet waar ik mijn kerstboom ga zetten.

Allemaal vragen waar ik geen antwoord op weet en van zodra ik keuzes moet beginnen maken schiet ik automatisch in de stress. Dit vind ik dan ook geen leuke werkdagen want ik wil die keuzes niet maken, Kevin wil die keuzes niet alleen maken (want het blijkt ook mijn huis te worden 😜) en toch moeten er knopen doorgehakt worden.

Ik ben gewoon veel te wispelturig voor zoiets. Vandaag wil ik dit, morgen wil ik dat en over een half jaar wil ik het weer anders. Niet aan mij besteed zulke taken en het zet Kevin zijn geduld dan ook flink op de proef zulke dagen. Gelukkig heeft ie een aardige grip gekregen op mijn handleiding en weet hij me feilloos door dit obstakelparcours heen te loodsen want aan het einde van de dag zijn alle keuzes gemaakt (voor nu 😜) en is het werk klaar.

Wanneer dan de volledige verlichting op de beneden en de bovenverdieping is afgetekend regelt papa een elektricien die deze met zijn diamantzagen komt uitslijpen. Een cadeautje van papa en mama aan ons zodat wij onze aandacht ergens anders aan kunnen besteden.

Dankbaar maken we daar gebruik van en omdat het een relatief kleine woning is, is de beste man na een 5tal uurtjes daar dan ook klaar mee.

Ik moet zeggen dat het me aardig goed bevalt om een aannemer op de bouw aan het werk te zetten en vervolgens terug in mijn auto te stappen om naar huis te rijden 😜 Wat een goed gevoel zeg! Ik zit op de bank onder mijn warme dekentje en een kop thee in mijn hand en aan mijn huis wordt gewoon doorgewerkt. Jammer dat ik daar niet aan mag wennen van Kevin 😜

En dan belanden we ineens op zaterdag 19 december. Het weekend waarin we eindelijk weer eens gaan lijmen.

Het kerstverlof is gestart en als het weer een beetje mee zit hopen we nog altijd om dit jaar de gevel te kunnen eindigen. Helaas hebben we dit niet volledig zelf in de hand want wanneer het regent, sneeuwt of vriest kunnen we natuurlijk al niks doen. Ook binnen niet, want hoewel alle elektriciteit nu is uitgeslepen, we krijgen de materialen hiervoor pas op 29 december. Ook willen we niet te vroeg starten met het leggen hiervan want ons huis is natuurlijk nog niet dicht en afsluitbaar en de kans dat ze alle koperdraden gewoon eruit trekken is natuurlijk erg aanwezig. Zou zonde van onze tijd, ons geld en onze materialen zijn. En dus trekken we op zaterdag naar de bouw om verder te gaan aan de gevel.

Voordat we beginnen met daadwerkelijk lijmen moeten we eerst alles weer in orde maken. De voorbereidingen. Dit kost altijd het meeste werk. De koorden moeten weer goed gezet worden, alles wordt nog eens nagekeken aangezien het al zolang geleden is dat we gelijmd hebben. Profielen worden nagekeken, steiger wordt goed gezet en verstevigd en stenen moeten naar boven.

Tegen de middag komen papa en Robbin nog naar de bouw. Deze hebben beide kerstverlof en blijkbaar vervelen ze zich al erg snel wat samen komen ze binnen de geslepen elektriciteit uitkappen. Terwijl wij buiten verder aan het werk gaan gaat het duo binnen aan de gang. Ze breken de sleuven netjes open waar de aannemer deze geslepen heeften ze verzamelen het puin netjes op een afvalhoop. Een hoop herrie vult ons huis en ik ben blij dat ik lekker buiten aan het werk kan. Het is lekker weer vandaag. Fris, maar met een zonnetje en ik kies er dan ook regelmatig voor om mijn jas lekker weg te hangen.

Laten we terug gaan beginnen met het maken van de lijm.

We maken niet te veel in het begin want we zijn op dit moment op de hoogte gekomen van het dak van de carport. Dat wil zeggen dat we op deze rij een extra diba afwateringsfolie moeten plaatsen zodat het water wat door de gevel gaat, via het afwateringsfolie op het dak van de carport en zo via de waterpijp naar beneden kan. Dit is altijd een prutswerkje omdat deze diba heel stug is en het redelijk lastig is om je stenen er netjes op te plaatsen.

Na een uurtje knutselen ligt de diba en kunnen we beginnen met het echte lijmwerk. We hebben al veel tijd verloren met de voorbereidingen en de diba plaatsing dat we voor vandaag niet veel meer kunnen doen.

We knaller er nog gauw 3 rijen bovenop en dan is de dag alweer om. Snel worden er door Chris en Kevin nog stenen naar boven gegooid, want die vliegen er aan deze kant héél hard doorheen, worden alle materialen schoon gemaakt en kruip ik op mijn knietjes over de stelling heen met mijn krabber in mijn hand om alle voegen weer netjes schoon te krabben.

Prima dagje gehad vandaag!