Blog 51: Niet mijn dag

Zondag 30 november

Change of plans, as usuall 😜 Vandaag ging de wekker zoals gewoonlijk om 7u af, maar waar ik normaal als eerste echt wakker ben en de voorbereidingen van de dag maak, ben ik nu de laatste die de ogen opent. Ik ben kapot en ik kan mezelf echt niet zover krijgen om aan de dag te beginnen.

Ik voel dat Kevin al op en top wakker is. Hij draait rond me in bed en komt me uitgebreid knuffelen in de hoop dat ik dan wel wakker word maar het lukt hem niet hard. Ik kreun wat ontevreden omdat hij me probeert wakker te krijgen en blijf half in dromenland. Wanneer dan de wekker om 8u zijn pogingen om mij wakker te krijgen staakt, besef ik me dat ik nu écht uit bed moet komen en dus worstel ik mijn houterige, pijnllijke lichaam met frisse tegenzin en flink wat gemopper op mijn zij en rol ik mezelf uit bed. Hmpf.😒

We hadden ons voorbereid op een koude dag. Waar het gisteren nog 12 graden en een lekker zonnetje was en we prima konden werken in een vest, hadden ze vandaag veel lagere temperaturen voorspelt en wanneer we buiten komen verraden de wolkjes die uit mijn mond komen dat het inderdaad erg koud is.

De eerste gevoelstemperatuur lijkt echter mee te vallen. Ik had me voorbereid op vries temperaturen maar ondanks dat het slecht 2°C was lijkt het niet zo fris aan te voelen. Die woorden neem ik niet veel later vrij snel terug.

We zijn ondertussen al zo slim geworden om onze werkkleding niet meer in de keet te laten liggen maar lekker mee naar huis te nemen zodat we in de ochtends in elk geval onze kleding niet eerst moeten ontdooien voordat we erin kunnen, maar ondanks dat moeten we ons nog steeds wel omkleden in de ijskoude opslagruimte. We hebben beide onderkleding aangetrokken en nestelen onszelf snel in de warme kleding en dan kan de werkdag weer beginnen.

Gisteren hebben we met de diamantboor de gaten voor de ventilatie geboord op het dak en op het verdiep en we dachten dat we nu alle gaten geboord hadden. Gelukkig hadden we de boor nog altijd in ons bezit want het blijkt dat we een paar gaten vergeten zijn!

We moesten nog een aantal gaten boren op het verdiep waar de elektra door gaat komen van de beneden berging naar de berging op het verdiep en we moesten ook nog de rioleringsbuizen boren zodat we ook deze netjes kunnen aansluiten later.

Daar zijn we stiekem nog iets langer mee bezig als verwacht en ondanks dat het buiten al lekker licht is is het binnen in huis nog erg donker. Het maakt het wat lastig om goed te kunnen werken want af en toe valt het licht heel slecht op de boor en dat maakt de precieze plaatsing iets moeilijker.

Bij dit werkje kan ik niet zo heel veel doen. De ruimte waar we in werken is klein, de gaten die geboord moeten worden zijn al afgetekend en omdat deze gaten iets lastiger geplaatst zijn boort Kevin zelf deze gaten.

Ik voel me dus bij dit werk redelijk nutteloos en ik voel me verloren op mijn eigen bouw. De eerste 4 uur van de dag kan ik dus niet heel veel doen buiten wat materialen aangeven en vooral zorgen dat ik niet in de weg sta.

Ik heb het koud. Mijn vingertoppen zijn bevroren, mijn tenen voel ik al een tijdje niet meer en mijn rug doet pijn van het bibberen. Ik heb geen zin meer in vandaag en wil eigenlijk gewoon het liefste naar huis.. Wat een baal dag 😕

Wanneer Kevin dan klaar is met het boren van alle gaten en we de diamantboor nu écht niet meer nodig hebben ruimen we deze op en eten we snel een boterham. Op de planning voor de namiddag staat de elektriciteitsgaten boren voor de bovenverdieping. Dit doet Kevin met de pikeur en een boor van 18mm dik. Hij legt uit dat hier wederom geen werk voor mij aan is en dat hij dit beter en sneller doet wanneer hij dit alleen kan doen. Hij oppert dat ik misschien kan beginnen aan het opruimen van de bovenverdieping.

Great.. precies het werkje waar mijn zin niet naar staat vandaag. Maar ik begrijp het ook wel. De hele bovenverdieping ligt nog vol met rotzooi en rommeltjes van de ruwbouw. Overal liggen stukken isolatie, plastic verpakkingsmateriaal, stukken snelbouwsteen en stukken gevelsteen, houten plankjes, scheve spouwankers die naar binnen zijn gegooid, spijkertjes, schroefjes, houten balken en planken en nog overige snelbouwsteen die we overhadden van de snelbouw. Dit moet allemaal opgeruimd worden nu we beginnen aan de werken hier want er is een ding waar we beide redelijk standvastig in zijn: een bouw moet zo proper mogelijk blijven.

Nu met de ruwbouw hebben we onszelf er overheen kunnen zetten dat overal rommel en afval ligt maar straks met de technieken moet alles zuiver en proper blijven. Niks werkt zo lekker als een opgeruimde bouw en met die instelling zit aan onze bovenverdieping nog veel werk.

Voor een tweede maal vandaag sleur ik mezelf met frisse tegenzin naar boven en begin ik aan mijn taak. Ik begin met het verplaatsen van al het grote materiaal. Houten balken, planken, betonplex platen en profielen worden vakkundig naar buiten gewerkt. Daarna neem ik een vuilniszak (of 4) en begin ik met het verzamelen van alle grote en kleine stukjes isolatiemateriaal wat door alle kamers verspreid ligt. Ook het plastic gaat in aparte zakken en daarna is het tijd voor al het kleine houtmateriaal. Een keer of 5 loop ik met mijn emmertjes vol met houten plankjes naar beneden en deponeer ik mijn afval op onze, inmiddels flink gegroeide, stapel met afvalhout. Wanneer ook dat weg is neem ik alle (zware! :o) betonbrokken (de grote brokken die we gemaakt hebben met het boren van de ventilatiegaten gisteren) bij elkaar en verplaats ik ook die netjes naar een afvalpunt beneden. Als laatste focus ik me op alle snelbouwstenen die er nog staan en 1 voor 1 worden ook deze stenen netjes naar beneden afgevoerd.

Af en toe roept Kevin me bij hem om nog het een en ander te bespreken over de lichtschakelaars/lichtpunten die hij aan het boren is maar over het algemeen kunnen we beide lekker doorwerken.

Wanneer ik klaar ben met het opruimen geeft dit me ook wel weer een heel fijn en rustig gevoel. Wat lekker dat de hele bovenverdieping nu leeg is. Het oogt gelijk een stuk ruimer, opgeruimd en schoner en in deze ruimtes kunnen we lekker gaan werken aankomende tijd.

De klok heeft pas 15u geslagen en we zijn klaar met het boren/pikeren van de gaten. Wat doen we nu? Gaan we naar huis of gaan we vast beginnen aan het leggen van de elektriciteit?

Ik zie de lichtjes in Kevin zijn ogen dansen. Dit is zijn ding! Hij is enthousiast en heeft zin om eraan te beginnen en als hij dan ook nog eens hoopvol mijn kant op kijkt kan ik moeilijk zeggen dat ik het liefst 3 uur geleden al op de bank had gelegen. Ik stem toe, immers; wat gedaan is is gedaan, en dus sprint Kevin naar de flexbuizen die hij nodig heeft voor de volgende taak en rent hij nog net niet naar de stelling om er met 3 treden tegelijkertijd op te klimmen. Haha, mafkees! Ik voel nog elke keer vlinders als hij zo gelukkig is en mijn zin is gelijk 180° omgedraaid.

Omdat er 1 gat op het dak op de verkeerde plaats geboord is zullen we die weer moeten dichten met nieuwe beton. Terwijl Kevin op het dak vast de voorbereidingen maakt zet ik mezelf aan het maken van een emmer beton. Oeps.. Wat waren de verhoudingen ook alweer? 1-2-3 herinnerd Kevin me eraan. 1 cement, 2 zand en 3 kiezel. Ohja, dat was het! Opmerkelijk hoe snel dat weer weggezakt is, haha.

Ik maak mijn emmer met beton, roep Kevin zodat hij het de stelling op kan dragen (ik werd expliciet gewaarschuwd dit keer niet nog een Cathy actie te proberen *eyeroll*) en wandel achter hem aan naar boven waar hij me super droog verteld dat ik deze emmer gemakkelijk zelf had gekund, "hij was toch niet zo zwaar"? 🙄.

Op het dak legt Kevin me uit wat we zien. Welk gat waarvoor dient (schakelaar of lichtpunt) en doet voor hoe we de elektriciteit uitleggen. Zo laat hij me weten dat we voor schakelaars altijd 2 meter extra buis rekenen en voor een lichtpunt maar 50cm. Hij laat zien hoe ik de buis afrol en in het geboorde gat moet stoppen (en waarschuwt me ervoor dat ik zeker ben dat hij niet in een holte van de welfsels terecht komt) en hoe ik de buis af moet knippen om naar het volgende gat te gaan.

Dit is leuk! Oke, om eerlijk te zijn, het zal ook vast niet het moeilijkste werkje van de bouw zijn als ik dit zo snel door heb maar ik ben allang blij dat ik vandaag wat nuttigs kan doen en werk dus ook vlot met Kevin van kamer naar kamer.

Nog geen 45min later ligt de volledige bovenverdieping aan elektriciteit uit (lichtpunten en schakelaars) behalve de stopcontacten. This was fun!

Het is ondertussen 16u gepasseerd en voor vandaag genoeg geweest. De temperatuur zakt flink en we hebben stiekem toch ook weer veel werk verzet vandaag. Moe maar voldaan ruimen we alle spullen op, kleden we onszelf snel om en haasten we ons naar de auto.

Lekker naar huis. Een hete douche en wat lekkers want dat hebben we wel verdiend denk ik zo 😊