Blog 50: Cathy en de diamantboor

Zaterdag 28 november

Blog 50 alweer. Eigenlijk wilde ik hier een heel speciale blog van maken want het is immers toch een beetje een mile paal maar helaas is vandaag niet een hele speciale dag geweest. We hebben wel lekker gewerkt en beide een erg goede dag gehad en dus zal ik maar bij het begin beginnen.

Vandaag hadden we een afspraak bij Easy Roof in Mechelen omdat we daar onze materialen zullen gaan halen voor het plaatsen van het dak. Omdat Mechelen niet heel dichtbij is en we zo min mogelijk van onze werkdag willen verliezen, was het plan om zo vroeg mogelijk daar te zijn. Op zaterdag zijn ze enkel in de ochtend open vanaf 9u en dus zaten we braaf om 8u in de auto onderweg naar daar. Wanneer we daar na een klein uurtje klaar zijn moeten we nog ‘even’ langs Easy Kit in Hasselt omdat de levering van de dak-technieken afgelopen week niet juist was en we deze materialen graag gelijk even om wilde ruilen en wanneer we dan ook daar klaar zijn rond 11u zijn we dan eindelijk klaar om onze dag te beginnen.

Wanneer we op de bouw aankomen is het een kwestie van alle materialen zien klaar te zetten en boven te krijgen. Kevin heeft afgelopen week de materialen geregeld waarmee we de technieken op het dak kunnen leggen en daar gaan we ons vandaag mee bezig houden. De gaten die geboord moeten worden in het dak (voor het leggen van de ventilatie) zijn behoorlijk groot en ik had dus ook niet door dat die ‘gekke buizen met tandjes’ in de keet eigenlijk de diamantboren waren! Jeetje wat groot! De grootste heeft een diameter van 22 centimeter en dat zijn in mijn ogen geen ‘boorgaten’ meer zoals ik ze ondertussen heb leren kennen, haha, maar dit zijn gaten die zo groot zijn dat ik moet oppassen dat ik mezelf niet misstap en ineens een verdieping lager sta 😜

Ook het machine zelf is een hele opgave want dat ding weegt behoorlijk wat. Gelukkig mag ik sinds mijn laatste ‘cathy-zal-zelluf-wel-doen’ actie niet echt meer zulke capriolen uithalen en staat Kevin al klaar om me hierbij te helpen. Vakkundig slingert hij het machine op zijn schouder en zweeft hij nog net niet naar boven.

Wanneer we alle materialen boven hebben is het tijd om de gaten correct af te tekenen. Het is van redelijk groot belang dat we (lees Kevin 😜) deze juist tekenen en boren want zeker de grootste ventilatiebuizen kunnen veel onnodige ruimte in beslag nemen of zelfs moeilijker te manoeuvreren worden wanneer deze niet op de juiste plaats gezet worden. Ik denk dat het hierbij dus belangrijk is dat Kevin dit doet en ik hou me vakkundig op de achtergrond.

Wel mag ik de gaten boren die worden gebruikt om het machine te verankeren (hier kun je immers niet veel mis mee doen 😜) en ik krijg de maten door van Kevin om het verankerings-gat op de juiste plaats te boren.

Hij heeft de ventilatiegaten al afgetekend en ik hoef er maar 35centimeter vanaf een gat van ongeveer 5/6 centimeter diep te boren. Daar gaat een ijzeren plug in die een schroefdraad bevat en daar kan het machine weer in geschroefd worden zodat deze muurvast staat tijdens het boren van de grote gaten.

Het ziet er imposant uit en ik ben blij dat Kevin het voortouw neemt hierin. Ik weet natuurlijk niet hoe het toestel werkt en waar ik naar moet kijken of wat ik moet doen. Dit is weer iets totaal nieuw voor me en ik kijk liever even de kat uit de boom. Wanneer Kevin het eerste gat heeft geboord vraagt hij aan me of ik niet zelf ook een gat wil boren? Even lichten mijn ogen op en maakt mijn hart een sprongetje. Ja! Dat wil ik wel! Maar daarna daalt gelijk mijn enthousiasme en durf ik niet goed. Wat als ik deze gaten niet goed boor? Wat als ik deze dure -vooral niet van onze- machine kapot maak? Wat als, wat als. En mede daardoor zet Kevin me redelijk snel juist wel aan de boor. Hij zorgt zelf dat de boor geankerd staat en dat de eerste paar centimeters van het gat geboord zijn en geeft aan dat ik vanaf daar in ieder geval niet meer te ver naar links of rechts kan gaan. De boor boort maar in 1 richting en dat is naar beneden. Hij staat immers waterpas.

Ook geeft het toestel zelf aan hoeveel druk ik mag of moet geven op de boor. Is het schermpje oranje dan mag ik harder duwen, is het schermpje groen dan geef ik voldoende druk en als het schermpje rood wordt moet ik minder druk geven. Klinkt alsof ik dat wel kan en dus zet ik mezelf achter de boor en pak ik de draaihendel over.

De eerste paar centimeter is het even zoeken. Omdat dit grote gaten zijn draait de boor niet zo snel en moet ik de machine de tijd geven om door de dikke laag beton en de ijzeren bewapening te gaan. Als ik dan denk dat ik de juiste druk gevonden heb en mijn schermpje al een tijdje op groen heeft gestaan kijk ik trots naar Kevin. Hij glimlacht en bevestigd dat ik het goed doe maar ik verlies 2 seconden mijn druk uit het oog en ineens is mijn schermpje rood. Ships… druk eraf! Het machine begint te bibberen en te schokken en uit schrikreactie laat ik mijn boor los. Mijn schermpje springt op oranje en Kevin begint te lachen. “Je zit op ijzer lieverd” zegt hij lachend. “Je mag gewoon doorgaan maar geef de machine even de tijd om hier doorheen te gaan”. Dus pak ik de hendel weer op, zoek ik de juiste druk en probeer de boor niet onder me uit te laten drillen. Niet lang daarna voel ik inderdaad dat de boor door het ijzer heen gaat want het schermpje spring onmiddellijk weer op oranje (ik mag harder duwen), de bibbers zijn gestopt en het voelt spontaan alsof ik door warme boter aan het boren ben.

Niet heel veel later duw ik plots mijn boor door het plafond en hoor ik een harde klap op de verdieping onder mij. Ik ben erdoor. Kevin neemt de boor over, haalt hem langzaam uit het gat en zet de machine uit.

Wat een avontuur!

Dit hele riedeltje herhaalt zich nog een aantal keer boven op het dak en wanneer alle gaten daar klaar zijn hopen we dit ook nog een aantal keer te kunnen doen beneden op het verdiep. Dan hebben we vandaag alle ventilatiegaten geboord en kunnen we weer een vinkje op ons avontuur afvinken. Maar het is ondertussen 16u gepasseerd en het wordt sneller en sneller donker.

Snel brengen we alle spullen naar het eerste verdiep en stellen we de boor weer op.

Kevin zegt dat het waarschijnlijk beter is als ik alvast alle gaten afteken en de verankeringsgaten boor zodat hij tegelijkertijd de grote gaten kan boren en daar geen extra tijd mee verliest maar ik vind het erg spannend om dit zelf te moeten doen.

Om het mij gemakkelijker te maken geeft hij me per kamer de maten door en dan kan ik er wel mee weg.

50 centimeter van beide buitenmuren maak ik een middelpunt en daaromheen teken ik een kader van 14 op 14. Als ik dan het boorvlak getekend heb zet ik er 35cm vanaf een kruis waar de verankering moet komen en dan pak ik mijn klopboor weer om de pluggen vast te kunnen zetten.

Kevin hoeft niets anders te doen dan enkel telkens het machine goed te zetten, waterpas te stellen en vast te kloppen zodat de boor vervolgens het gat kan boren maar het wordt donkerder en donkerder en het wordt dus ook steeds lastiger om alles netjes af te maken. Om hem bij te staan pak ik de gsm en schijn ik met de zaklamp bij maar ideaal is anders.

Wanneer we dan bij het laatste gat aangekomen zijn is het ondertussen ook al 17u gepasseerd en zien we beide onwijs weinig. Hier in huis is het zelfs nog donkerder als buiten en ondanks dat ik als lantaarnpaal fungeer lijkt het licht zichzelf constant te vinden op de verkeerde plekken en maak ik schaduwen die eerder in de weg zitten als helpen.

Ik merk dat het Kevin lichtelijk begint te irriteren dat we in deze omstandigheden moeten werken maar we zijn beide te koppig om nu te stoppen.

We hoeven nog maar 1 gat en als we deze nu niet afmaken moeten we morgen weer heel de boor uithalen en omhoog slepen. Dat is niet gemakkelijk en dus bijten we door, probeer ik mijn licht op het juiste deel van de boor te laten schijnen en werken we in het donker aan het laatste gat van de ventilatie. Fingers crossed dat deze gaten op de juiste plek zijn geëindigd 😜

Na dit laatste gat ruimen we alles snel op, kleden we ons om en gaan we lekker naar huis. Ventilatiegaten boren: check. De diamantboor is niet meer nodig en we kunnen morgen onze volledige dag besteden aan de elektriciteitspunten boren op de bovenverdieping 😊Weer een ander taakje waar ik toch stiekem wel erg naar uit kijk 😊

#likedezepostalsjehebtopgemerktdatikonlineemojishebgevonden 😂😍