Blog 47: Wanneer je het even niet meer ziet..

Zondag 15 november (deel 1)

Het gaat veel te snel allemaal! Ik heb geen tijd om bij te schrijven :P Weeral een week en veel werk verder en eigenlijk had ik al veel eerder moeten blupdaten want nu heb ik weer veeeeel te veel achterstallig werk (oepsie!).

Laten we het eerst hebben over afgelopen week. We hadden natuurlijk een extra vrije dag op woensdag omdat het op 11 november een feestdag was. Kevin heeft nog wat extra verlof in kunnen zetten voor donderdag en vrijdag maar daar kon ik hem helaas niet in volgen. We hadden ons een nieuw doel gesteld om het eerstvolgende weekend onze huidige werkplek (achtergevel, linkergevel en voorgevel) af te hebben maar daarvoor moest er nog redelijk wat werk verzet worden.

Om te starten moest er eerst isolatie geplaatst worden. We hadden geen ruimte meer om door te gaan met lijmen vooraleer we de laatste isolatieplaten zouden plaatsen en dus stond dat op de planning voor woensdag. Gelukkig krijgen we een helpende hand van een kameraad die ook zijn eigen huis heeft gebouwd en dus zijn weg goed wist te vinden hierin en terwijl hij zijn weg baant door de isolatie kunnen Kevin en ik verder gaan met de gevel.

We zijn een hele ochtend zoet en wanneer de middag zichzelf aankondigt nemen we eerst snel een boterham en daarna pakken we probleem 2 aan: stenen gooien..

Gelukkig voor ons bood de helpende hand zichzelf aan om ons daar nog mee te helpen voordat hij naar huis ging en dus zette ik mezelf weer onder de stelling en stonden de mannen samen boven (1 te vangen en 1 te verdelen over de stelling).

Het gooien gaat me tegenwoordig goed af en ik heb sneller mijn swung gevonden dan voorheen maar ik heb vandaag redelijk wat last van het neerdwarrelende steenstof wat er van de stenen afvalt.

Misschien komt dat doordat het de onderste laag van de pallet is, misschien zijn deze stenen gewoon wat stoffiger, ik weet het niet zeker maar ik heb er wel meer last van als normaal.

Vlak nadat ik mijn eerste batch naar boven heb gegooid starten we met de 2e maar al snel gaat het mis. Ik voel dat het stof weer in mijn ogen dwarrelt en dit keer wil het er niet uit. Normaal knipper ik een paar keer met mijn ogen en is het weg maar nu prikt en brand mijn volledige oog.

Niet goed.. Ik probeer het eruit te knipperen maar het lukt me niet en zelfs wanneer mijn oog veelvuldig begint te tranen helpt dit niet om de pijn te verminderen.

Ik probeer omhoog te kijken waar de mannen op mij staan te wachten maar het lukt me niet om mijn oog open te doen. Íets zit erin en het doet me pijn. Ik probeer nog wat te wrijven, nog wat knipperen en zelfs te rollen met mijn ogen om te kijken of het iets helpt maar het enige wat het me oplevert is meer pijn en ongemak en dus lijkt het me slimmer om even aan de kant te gaan.

Ik stap in de keet op zoek naar een schoon doekje of papiertje en terwijl de heren verder gaan met mijn werk neem ik even de tijd om te kijken of ik iets aan mijn oog kan zien.

Het is lastig controleren of er iets in zit want hij wil gewoon echt niet meer open. Zo lang als ik hem open forceer of juist dicht houdt is er niks aan de hand, maar beweeg ik mijn oog of knipper ik mijn ooglid dan heb ik weer prijs. In onze EHBO doos zit ook een oogspoeling en het lijkt ons geen slecht idee wanneer we dat eens proberen.

Terwijl de mannen nog altijd bezig zijn met het bevoorraden van de stelling zit ik een uur (!!) naast de stelling mijn oog flink te spoelen met de oogspoeling maar vooralsnog zonder resultaat. De pijn blijft en mijn oog wil nog altijd niet open.

Wanneer we (lees iedereen behalve ik) klaar zijn met de werken besluiten we om op te ruimen en naar huis te gaan. Mijn oog wil nog altijd niet open en ik mag van Kevin niet op de stelling klimmen wanneer ik niet mijn beide ogen goed kan gebruiken (flauw.. *eyeroll* :P). En dus maken we alles schoon en ruimen we alles op. Kevin is nog bezig om de stenen af te dekken tegen de regen en ik spoel nog 1 maal mijn oog door. Dit keer krijg ik wel respons! Ik voel vanachter mijn ooglid ‘iets’ wegspoelen en ondanks dat ik het even over mijn oog heen voel schuren… daarna is het prikkende en branderige gevoel weg! Net nu we alles aan het opruimen waren natuurlijk, great.. Maar so be it. Het is ondertussen ook alweer 16u gepasseerd en dus gaat het over minder dan een uur alweer donker worden. Een nieuwe batch lijm maken zou sowieso niet veel uitgehaald hebben omdat we die nooit verwerkt zouden krijgen. Dan maar genieten van een iets langer rustiger avondje :)

Op donderdag werkt Kevin alleen aan de bouw en op vrijdag krijgt hij hulp van Carla. Samen verzetten ze heel wat werk en nu moeten we dus nog maar 7 rijen tot deze hoek volledig af is!

We hadden in eerste instantie gehoopt zaterdag te kunnen finishen zodat we zondag de stelling konden afbreken maar zoals eerder aangegeven: planningen lopen àltijd in het water :P Benieuwd of we het gehaald hebben?

Volgende blog vertel ik je hoe ons weekend is geëindigd :)