Blog 39: Heel veel stenen, storm Odette en 7 hardwerkende mannen vullen ons weekend.

Zaterdag 26 september

De hele week wordt er hard gewerkt. Omdat ze veel slecht weer verwachten besluiten we van dag tot dag te bekijken wat het weer doet en of we wel of niet gaan werken. Maar ondanks de voorspellingen blijft het slechte weer uit en dus worden alle huishoudelijke taken verschoven naar later (die kunnen prima gedaan worden wanneer het wel regent) en ligt onze focus op het optrekken van de gevel.

Door onze boost van afgelopen weekend lijken we ineens alweer een heel stuk hoger te zitten. We hebben het nagemeten en we zitten ongeveer op 3m40. Ons huis wordt in totaal een meter of 6.5 wat wil zeggen dat we pas net over de helft zitten. De helft!! En wanneer ik dat ontdek zakt de moed me terug in de schoenen.

Maar.. Het afgelopen weekend heeft me wel weer een boost gegeven en dus volg ik die flow en gaan we hard aan het werk. Kevin heeft er de hele week voor gezorgd dat de uren op zijn werk zodanig zijn ingedeeld dat hij eerder begint en dus ook eerder klaar is. Dat wil zeggen dat hij al flink wat werk verricht heeft wanneer ik om 17u na mijn werk daar aan kom en we leggen dan ook elke dag een mooi stuk erbij. Met de nieuwe pompen werken we sneller, efficiënter en praktischer en het werkt voornamelijk een heel stuk fijner. Je kunt de lijm in een grote lijn leggen en dan is het enkel een kwestie van stenen leggen. We maken meters en werken lekker. Brent komt ons ook weer een aantal dagen helpen waardoor we nog meer verzet krijgen dan met ons 2e.

Op vrijdag hebben we wel een rustige avond want door storm ‘Odette’ is het weer onstuimig en valt er redelijk veel regen. Geen weer om in te lijmen en dus nemen we het ervan en nestelen we ons op de bank.

Omdat het hele weekend enorm slecht weer is voorspelt door de aankomende storm verwachten we beide dat er niet veel gewerkt kan gaan worden dit weekend. Of tenminste niet aan de gevel. We hadden al het plan dat we dan maar binnen in huis vast aan de elektriciteit gaan beginnen wanneer ik van Kevin te horen krijg dat de mannen die ons vorig weekend uit de brand hebben geholpen onverwachts morgen weer kunnen komen!

Dat zou fantastisch zijn! Dit keer zouden ze met 7 man komen ipv met 6 man en dus kan er fnog meer man gelijmd worden. Maar… De storm speelt ons tegen. Is het wel verstandig om een heel team onze kant op te laten komen wanneer deze na een uur alweer hun biezen moeten pakken? Het is voor hun niet aantrekkelijk om zo weinig te doen of zelfs uberhoupt helemaal af te komen voor zo weinig werk. De twijfel in Kevin zijn ogen spreekt boekdelen. Ik snap zijn zorg maar ik kan hem hier niet bij helpen.

Ook de aannemer heeft op vrijdagavond zijn twijfels want ook hij stuurt Kevin wat de plannen zijn. Uiteindelijk besluiten we het er op te gokken. De weersvoorspellingen geven aan dat het in de morgen droog zou moeten blijven en dus gaan we er vanuit dat dat dus ook maar zo is :) hopelijk zijn de weersgoden ons een beetje goed gezind :)

Wanneer de zaterdag aandringt gaat mijn wekker vroeg af. Heel vroeg, want om 5u open ik mijn ogen voor een nieuwe dag. Omdat het op het werk behoorlijk druk is geweest zijn we de afgelopen 2 weken overuren aan het werken en ook voor vandaag hebben ze versterking gevraagd. Ik had aangegeven in de ochtend wel te willen werken maar in de middag wil ik graag op de bouw zijn. Het zou teveel achterstand geven wanneer ik een hele dag niet daar kan zijn want stiekem doe je in je eentje gewoon bij lange na niet zoveel als met 2 of meerdere man. Gelukkig besloten ze op het werk ook vroeg te beginnen en kan ik daarna prima aansluiten bij onze hardwerkende mannen.

Wanneer ik na het werk richting de bouw rijd maak ik een kleine tussenstop bij de supermarkt voor een krat bier (dat zullen ze wel waarderen denk ik zo ;-) ) en dan rijd ik snel door naar huis. De werkmannen zijn ondertussen al een aantal uurtjes aan het werk en ik heb vorig weekend gezien wat zij met z’n alle kunnen verzetten in een korte tijd. Ik kan dus stiekem ook niet wachten tot ik zie wat er alweer gedaan is.

Ik zet mijn auto op de oprit en loop de bekende ‘goed-georganiseerde-chaos’ in. Overal lopen mannen.

Sommige zijn stenen aan het sjouwen, andere zijn stenen aan het slijpen met de cirkelzaag, weer andere maken lijm, vullen de pompen en roepen maten naar beneden voor de opvulstukjes. De 2 aannemers lopen ook rond, metselen, sturen aan en controleren alles tot in de puntjes. Wanneer er dingen gedaan worden die in hun ogen niet oke zijn worden de werkmannen erop aangesproken en wordt het opgelost. Het zijn vaak maar kleine puntjes, want de mannen weten stuk voor stuk waar ze mee bezig zijn, maar ze kijken bijvoorbeeld naar het steenverband wat gelegd word. De aannemer gaat dan vaak even naar beneden en loopt dan de tuin van de buren in (onbebouwd en zelfs nog niet verkocht :P ) om te kijken hoe het geheel eruit ziet. Omdat wij wildverband leggen mag er eigenlijk geen enkel verband te zien zijn en wanneer er dus herhalingen in de muur zitten word dit opgemerkt en aangepast. Deze dingen zijn lastig te zien wanneer je er met je neus op staat maar van een afstandje is dit makkelijker. Niet dat Kevin en ik daar ooit aan gedacht hebben… :P

Omdat we de vorige keer toch een kleine opmerking hadden over de voegen van de gelegde stenen (deze waren iets groter als onze bestaande voegen en dat vond ik persoonlijk niet zo mooi) werd dit op het begin van de werkdag door de aannemer duidelijk geïnstrueerd naar zijn mannen en vandaag heb ik geen enkele opmerking kunnen vinden. Je kunt zeggen van bouwvakkers wat je wilt maar deze mannen werken ontzettend hard. Ze zijn zorgvuldig, weten wat ze doen, controleren hun werk (en dat van hun collega’s) meerdere malen per dag, ze werken proper, zijn beleefd, ruimen alles netjes op wat ze hebben gebruikt en doen hun werk overduidelijk met plezier. Ze zijn élke cent waard. En ik zou ze zonder twijfel opnieuw uitnodigen.

De dag vordert en de mannen werken snel. Voordat we het weten komt de aannemer naar ons toe en verteld ons dat ze voor vandaag niet meer kunnen doen als wat ze gedaan hebben. Ze zijn namelijk op maximale hoogte aangekomen en dat wil zeggen dat de stelling alweer omhoog moet. Maximale hoogte… vorig weekend waren we juist voorbij knie hoogte :o Dat wil zeggen dat ze enorm veel rijen hebben gezet! Ik hoor op de achtergrond dat er gesproken wordt van 15 rijen aan de voorkant (:o !!!) en 9 rijen aan de linker voorkant, linker gevel en achtergevel. Dat is immens veel en toch is de aannemer nog altijd niet content. Hij praat over ‘niet rendabel qua m2’ en had graag meer willen verzetten en toch spring ik nog net niet de lucht in van blijdschap.

Wat deze mannen vandaag voor ons gezet hebben is voor ons minimaal 3 weken werk. 3 weken die hun ons vandaag ‘even’ omhoog gezet hebben en 3 weken minder stress voor ons (lees; mij). Ik ben zo onwijs dankbaar en vind het jammer dat ik het de mannen niet zelf kan zeggen omdat ze onze taal niet spreken. We danken de aannemers veelvuldig (die ons op zijn beurt weer bedankten voor het eten en drinken; like huh? :P) en drukken ze op het hart dat ze dat ook aan de andere metselaars en hulpjes moeten vertellen en dan stappen ze in de werkbussen en zijn ze weg.

Voor ons rest er dan niks anders meer als de gevel netjes af te werken want daar is nog erg veel werk aan. Omdat er nog een klein beetje lijm over is gaat Kevin daar mee verder en ik neem de voegspijker en de borstel en begin de véle voegen uit te krabben. Daar ben ik nog een 2 uurtjes zoet mee en tegen die tijd is Kevin ook klaar met zijn werk. De lijm is op, de ankers zijn geboord en klaargezet waar nodig en de isolatie staat hoog genoeg voor komende week.

We zitten ondertussen al aan raamhoogte! En dan wil zeggen dat we komende week de stelling moeten gaan verhogen, de raamprofielen in elkaar moeten zetten en de profielen richting dak moeten gaan verhogen. Weer een volle week werk waarin we hopelijk goed weer mogen krijgen :)

Terwijl Kevin beneden alles al gaat opruimen en schoonmaken bedek ik de vers gemetselde muur met plastic zodat de regen er geen waas op kan maken en verzamel ik alle gebruikte materialen die her en der over de bouw verspreid liggen. We willen eigenlijk al graag een begin maken aan het verhogen van de stelling maar eerst wil ik al het materiaal schoon hebben. Dan hoeven we daar straks geen aandacht meer aan te besteden.

Als we klaar zijn met schoonmaken is mijn energie in een dip beland, geeft de klok alweer 18u30 aan en wil ik eigenlijk gewoon het liefste naar huis. Het is een lange, drukke week geweest en ik zou graag eventjes ontspannen voordat het alweer morgen is en er weer een nieuwe, lange, werkdag op ons staat te wachten.

We leven de laatste tijd een beetje van dag naar dag zonder nog echt te (kunnen) genieten van dagdagelijkse dingen en dus neem ik in het weekend wel eens graag de tijd om uitgebreid mijn blog bij te schrijven, eventueel het huishouden te doen (ook al is dat geen ontspanning :P) en als het me echt gegund is om heel even op de bank te zitten en iets voor mezelf te doen.

Omdat het nu, terwijl ik dit typ, alweer 20u30 gepasseerd is, is ook daar helaas weer niks van gekomen. Behalve mijn blog dan :P. Hoog tijd om wat eten te maken en dan vanavond gaan we, as usual, een filmpje kijken op de bank onder de dekentjes met wat lekkers. Even qualitytime met het vriendje. Hoelang zal het vandaag duren voor ik knock-out ga?! :P