Blog 22: Cathy en het 'swimcident'.

Na 3 intense weken werken is het dan weer de tijd om voor heel eventjes in een ‘normaal’ ritme te komen. Ik moet er aan denken om mijn wekker te zetten voor het werk, maar eigenlijk ben ik best opgelucht dat ik even een adempauze krijg van de bouw.

Hoe leuk ik het werken aan mijn toekomst ook vind, het is immens intensief en ik kan een soort van stop best even goed gebruiken.

Op maandag kies ik er dan ook voor om die dag volledig niet naar de bouw te gaan. Ik weet dat Kevin wel gaat, maar dat hij ook hulp gaat krijgen van Brent en dus plan ik mijn wekelijkse boodschappendag in. Na mijn werk rijd ik eerst naar Ham om bij de leverancier van bouwmaterialen nog wat spullen te halen voor komende week en daarna rijd ik door naar de winkel om daar ook snel te halen wat ik nodig heb. Hopelijk kan ik ook nog plannen om gewoon even te zitten en niks te doen op mijn vrije dag ;) Maar aangezien mijn blog zolang op zich heeft laten wachten, zal dat vast niet gelukt zijn :P

Dinsdag en woensdag zijn drukke dagen op het werk. De zomerrust die we vorig jaar hebben ervaren blijft dit jaar uit en we moeten erg hard werken om alles vlotjes te laten verlopen. Het is dan af en toe ook best moeilijk om me na het werk weer te moeten focussen op de bouw. Het is een knop die even omgezet moet worden. Maar zodra ik op de bouw kom, mijn knop om staat en ik weer in de ‘bouw’modus sta gaat alles vlotjes.

Heel veel kunnen we niet doen doordeweeks omdat we daar simpelweg de tijd niet voor hebben. Voordat we aan de gang zijn (denk aan lijm maken, materialen buiten tillen en stenen bijbrengen) zijn we dik 40 minuten verder. Als we dan 1 emmer lijm ophebben moet alles ook weer schoongemaakt worden en opgeruimd worden en dat kost ons ook nog eens een goede 30 min. Toch kunnen we elke dag ongeveer een volle rij zetten (ongeveer 12 meter) en elke rij die gezet wordt is er eentje minder voor in het weekend :)

Op donderdag en vrijdag merken we dat de hittegolf goed gestart is. Na mijn werk loop ik een wolk van warmte in en met de temperatuurteller op ongeveer 35°C staat mijn hoofd op alles behalve werken. Gelukkig denkt Kevin er hetzelfde over en plannen we 2 dagen een rustigere taak in. Er wordt geen lijm gemaakt en dus hoeft het grote, zware, zaagmachine ook niet naar buiten. In plaats daarvan gaan we een nieuwe rij isolatie plaatsen zodat we daar in het weekend geen tijd aan kwijt gaan zijn. We meten de platen af, snijden ze op maat en plakken ze af met de zilverfolie zodat de spleten ook luchtdicht gemaakt worden.

Na 2x 2uurtjes daaraan gewerkt te hebben is het genoeg geweest en besluiten we op vrijdagavond om lekker naar huis te gaan om 19u en een avondje rust te nemen. Zo verdiend en zo nodig :)

Zaterdag 8 augustus zetten we extra vroeg de wekker. Ze voorspellen vandaag de piek van de superhittegolf en met verwachtte temperaturen van 38°C willen we graag vroeg beginnen zodat we ook, hopelijk, vroeg klaar kunnen zijn.

Om 8u staan we op de bouw en beginnen we met het klaarmaken van onze taken. Terwijl Kevin lijmt maakt zet ik nieuwe stenen op de stelling en daarna pakken we de murfor (die we boven de ramen moeten plaatsen zodat onze gevel niet ‘doorzakt’, lees: extra stevigheid voor de grote ramen) en knippen we die op maat af.

Bovenop de murfor lijmen we ‘gewoon’ verder en dus nemen we de vrijheid om in het vroegste deel van de dag aan de linkerkant van het huis te werken. Daar staat nu wel een beetje zon, maar nog niet op zijn sterkste en dus kunnen we voorlopig hier werken zonder een zonneklop te krijgen.

Terwijl we aan het werken zijn in de, nu al, warme zon bedenk ik me dat het eigenlijk een onwijs goed idee zou zijn geweest als we een zwembadje zouden hebben voorzien. Hoe fijn zou het niet zijn wanneer we op zulke dagen af en toe even een plons konden nemen in een verkoelend bad?

Het idee nam grootse plannen aan in mijn hoofd en wanneer ik Brent hoor zeggen dat er waarschijnlijk met deze hitte toch geen zwembaden meer voorradig gaan zijn ben ik om. Ik ga nù bellen naar de winkel of er nog voorradig zijn en indien ja, ga ik er nù een halen.

Van zodra ik hoor dat er nog zwembaden voorradig zijn in Opglabbeek spurt ik naar de container om mezelf om te kleden en haast ik me naar de auto waar het ondertussen al 42 graden in is! Ik snel naar de winkel, baan me een weg tussen alle papa’s die ook een zwembad willen kopen voor hun kroost en haast ik me even snel weer terug naar de bouw. Dat zwembad moet staan en wel zo snel mogelijk :P

Ik kom aan op de bouw en besluit waar het badje moet komen te staan. Maar voordat ik het kan zetten moet er wel nog wat werk verricht worden. Eerst moet ik met de bosmaaier een effen ondergrond maken en zorg ik ervoor dat er geen stekelige takjes meer uitsteken. Tenminste… Dat was mijn intentie.

Enfin.. vooraleer ik weer overloop in mijn enthousiasme om dit verhaal te vertellen mag ik niet te snel gaan… Er is meer gebeurd…

Ik steek alle stekelige takjes uit met de steekschop en verzamel gedroogd gras wat op het veld lag te drogen zodat er eventuele scherpe stukjes ook nog bedekt zouden worden door een zacht bedje. Ik had er goed over nagedacht! Dacht ik.

We leggen het zwembad uit en omdat ik weer in mijn impulsieve actie een zwembad(je) had gekocht van 4meter doorsnede (zucht cathy…) had ik meer ruimte nodig voor mijn afkoel-impulsie en dus komt Kevin me helpen met mijn geweldige ideeën.

We leggen het zwembadje uit, ik sluit de tuinslang aan op de kraan (nee Cathy, Kevin doet dat want jou lukte het niet :P) en we starten met het vullen van ons kleine zwembadje van 7000 liter :P

Omdat het een groot zwembad is duurt het natuurlijk vrij lang voordat we merken dat er daadwerkelijk water in het bad begint te lopen maar na een uurtje staat er toch al een echt laagje in. Volgens de beschrijving moeten we nu voorzichtig de plooien uit de bodem strijken zodat er een egale bodem gemaakt wordt en dus schop ik mijn schoenen uit en ga ik op handen en knieën in het water zitten. Ik kijk rond op de bodem van het zwembad en een lichte ongerustheid bekruipt me. Ik moet toch nog wat stekels vergeten zijn weg te halen want het lijkt erop dat de bodem van het zwembad zich vormt naar onderliggende takjes. Ik kijk Kevin vragend aan en vraag hem of dit zeker geen probleem gaat geven. Niet dat ons pas nieuwe zwembad nu al kapot zou gaan door doorborende takjes.

Hij zegt het niet te weten en dat we moeten afwachten. En dus kijk ik verder over de bodem opzoek naar ‘plekjes’ die niet horen en waar we eventueel wat aan moeten doen. Ik speur mijn ogen af en mijn hart stopt… Een heel trots takje steekt door het zeil van het zwembad en staat parmantig vlak voor mijn neus ín het zwembad. Nee! Sh*t! Stop het water!! Schatje :( Het zwembad is kapot! Nooit gedacht dat ik mijn actie niet goed doordacht zou hebben en als ik rond me kijk zie ik iets verder nog een stevig takje het water in steken. Verdorie… Daar gaat mijn goede idee… En mijn geld :(

We halen zo snel mogelijk druk van het bad af door de stop er maar weer uit te trekken en ik kruip weer, verslagen, in mijn auto onderweg naar de hubo. Dan maar een zeil halen voor eronder te leggen. Wellicht dat we dan nog iets van ons paradijsje kunnen maken.

Zo trots als ik was op mijn idee en mijn zwembadje, zo teleurgesteld ben ik nu in mezelf. Ik hàd het kunnen weten. Ik had beter moeten nadenken en niet zo impulsief moeten handelen. En toch hoop ik dat we het nog altijd werkende krijgen.

Gewapend met een reparatiesetje en een zeil voor onder het zwembad loop ik weer terug naar de mannen die ondertussen van planken al een soort platform hebben gemaakt.

In de bloedhete zon dragen ze de grote planken naar de tuin en leggen ze stuk voor stuk neer zodat we een oppervlakte van 4x4 krijgen. Groot genoeg voor het zwembad.

Bovenop de planken leggen we nog het zeil, ik plak de gaatjes van het zwembad terug dicht en als dat goed gedroogd is doen we een tweede poging. Terug de slang aan en hopen dat ik geen gaatjes over het hoofd heb gezien…

Het is ondertussen al 16u gepasseerd en de zon staat nog altijd fel op ons dak. Omdat we allemaal niet echt meer de behoefte voelen om nog te werken besluiten we om alles op te ruimen en maar gewoon lekker te gaan chillen in het zwembad terwijl die zichzelf aan het vullen is.

De materialen worden in de keet gelegd, truweeltjes en lijmzakken worden schoongemaakt en dan wordt de zwemkleding aangedaan. Even lekker afkoelen in het water.

De reparatie lijkt te houden en het bad begint zichzelf weer te vullen. Het water is niet koud maar wel frisjes en zeker wanneer de zon zichzelf verschuilt achter opkomende wolkjes voelt het water frisser aan.

We koelen even lekker af in het water en wanneer we er beide genoeg van hebben meten we hoe hoog het waterpeil vandaag staat, zodat we morgen kunnen kijken of hij nog lekt, trekken we het zeil over het bad ter bescherming, ruimen we onze spulletjes op en is het tijd om naar huis te gaan :) Een intensieve dag geweest, ondanks dat we qua werk vandaag, dankzij mijn stunt, niet veel hebben gedaan.