Blog 19: vakantieblog deel 2

Vakantieblog deel 2:

Omdat het een verlengd weekend gaat zijn mogen we ons gelukkig prijzen met wat extra hulp. Chris en Brent komen beide langs om de handen uit de mouwen te steken en dat helpt ons enorm vooruit! Er worden stenen bijgesjouwd, er wordt vanaf 2 kanten gelijmd op Kevin zijn stuk en we hoeven ons geen zorgen meer te maken over het maken van de lijm want ook dat wordt voor ons gedaan. En dus werken we met 4 man de hele dag enorm hard en schiet de muur ineens omhoog.

Waar we normaal een rij of 3 per dag kunnen leggen, doen ze er nu met zijn 3e ineens 5. Dat is bijna het dubbele en het begint zichtbaar al een echte muur te worden. Ook mijn muurtje begint aardig de hoogte in te schieten want ik sta ondertussen al op de stelling en ben al op ongeveer 1m80 aangekomen. Ik begin er een handigheidje in te krijgen en merk dat ik de techniek steeds meer onder de knie begin te krijgen. Omdat de mannen samen sterk staan aan de linkerkant werk ik voornamelijk in mijn eentje aan mijn muur, maar ik kan zo nu en dan wel op ze terugvallen wanneer ik hulp nodig heb.

De zon staat fel aan de hemel en ik merk dat de warmte behoorlijk pittig is. Nu sta ik met mijn muurtje zelfs nog een groot deel van de dag in de schaduw terwijl de mannen een volledige dag vol in de zon staan.. Ik kan me niet eens voorstellen hoe warm hun het wel niet moeten hebben.

Ook maandag en dinsdag (leven het verlengde weekend!) hebben we extra hulp. Omdat ik maandag nog een dagje moest werken gaan Kevin en Brent samen de rechterkant van het huis klaar maken voor de start van de gevelsteen. Er moest nog een volle rij gevelstenen gemetseld worden vooraleer we ook daar kunnen beginnen lijmen en dat was toch nog een behoorlijk stuk. Ook moest er nog extra isolatie geplaatst worden aan de achterzijde van het huis en moest de dibafolie, die er voor zou moeten zorgen dat er geen water in ons huis kan komen, ook nog geplaatst worden. Al met al behoorlijk wat werk nog voor 2 man en ik vraag me af of ze het voor elkaar krijgen.

Ik ga na het werk door naar de supermarkt om boodschappen te doen, ideaal moment nu, en wanneer ik thuis aankom leg ik alle spulletjes op hun plekkie. Het is ondertussen 19:30 en ik verwacht Kevin elk moment thuis. Normaal werken we tot ongeveer deze tijd dus hij zal zo wel thuiskomen voor een douche en een bord eten.

Ik zorg er dus voor dat er een pan Oosterse nasi klaar staat en zal zo dadelijk wel wat loempia's in de airfyer gooien bedenk ik me nog.

Wanneer het eten klaar is, de afwas is gedaan en ik op de klok kijk zie ik dat het ondertussen al 20:30 is.. Het begint me te dagen dat Kevin erg laat is en ik stuur hem een berichtje of hij nog lang werk heeft. Geen reactie.. dan zal hij nog wel bezig zijn. Een kwartiertje later probeer ik het nog een keer en wederom geen reactie. Ook als ik hem bel krijg ik geen gehoor en ik zie op messenger dat hij 4 uur geleden voor het laatst online is geweest.

Op zich niet gek hoor, want hij kijkt nooit veel op zijn telefoon als hij aan het werk is, maar toch zit het me niet lekker. Ik probeer hem nog eens te bellen en als ik nogmaals geen gehoor krijg probeer ik zijn broertje die bij hem is. Ook daar geen reactie..

Dan zit er niks anders op dan er even heen te rijden om te kijken of alles oke is en of ze hulp met iets nodig hebben. En dus zet ik het vuur af, pak ik mijn autosleutels en sta ik op het punt om te vertrekken wanneer mijn telefoon af gaat. "Of het dringend is" :P want hij stond op het punt om te vertrekken. En dus leg ik mijn autosleutels weer weg, gaat het vuur van het eten terug aan en zet ik mezelf op de bank. Eventjes ontspannen nog voordat we 2 weken keihard gaan werken.