Blog 12 zijn alle plannen in het water gevallen?

Donderdag 4 juni

Ik lijk er een gewoonte van te maken om mijn bloggen te laat bij te werken. Elke keer denk ik dat er ‘maar’ een weekje tussen zit, maar als ik dan daadwerkelijk begin met schrijven blijven we ineens minstens 2 weken verder te zijn :o

Omdat de laatste update vlak voor, en midden in, een (lang)weekend is gebeurd springen we terug in de tijd naar zaterdag 23 mei…

Dit weekend waren we natuurlijk bezig geweest met de deltha thene folie te plakken op de kimblokken en liepen we tegen wat problemen aan met het zetten van de isolatie. We zijn vrijdagavond naar vrienden van Kevin gegaan om een langere isolatieboor te halen en daarmee zouden we zaterdag kunnen beginnen met het plaatsen van deze platen.

Die zaterdag kwam mijn vader langs om op het verdiep de profielen te plaatsen. Deze zouden we nodig hebben om volgend weekend te kunnen beginnen met de snelbouw op het verdiep. Aangezien we dan wederom een lang weekend hebben zouden we graag al onze tijd gunstig benutten en je kunt natuurlijk enorm veel doen in een paar dagen tijd.

Terwijl hij zich boven bezig houdt in het warme zonnetje gaan Kevin en ik aan de gang met de isolatie. We vinden snel een ritme en terwijl ik de platen plaats, boort hij de gaten in de muur en bevestigd deze met plastic ankers.

Omdat deze platen zo enorm groot zijn gaat het behoorlijk snel en al snel zijn we zo hoog dat ik er niet meer aankan zonder stelling. We gaan verder hoek-om, plaatsen alle platen die we kunnen en daarna gaat Kevin de Diba folie plaatsen aan de onderzijde die ervoor gaat zorgen dat het eventuele vocht uit de spouw via de gevelstenen naar buiten kan. Ik plak de isolatieplaten af met zilvertape en voordat we het door hebben zijn we alweer een hele zaterdag verder en is het tijd om naar huis te gaan. Time flies when you’re having fun!

Op zondag en de week die volgt doen we niet zo heel veel. Zondag maken we nog een klein stukje isolatie af maar al snel kunnen we niet verder hiermee en besluiten we om het vandaag een stukje rustiger aan te doen. Er is immers nu niet veel werk, we hebben geen deadlines en komend weekend wordt druk genoeg. Tijd om even voor wat ontspanning in het hoofdje te zorgen :) .

Ik spring een beetje vooruit naar donderdag 28 juni. We hoeven nog maar 2 dagen te werken en dan is het weer een verlengd weekend (lang leve pinksteren!! :) ). Vandaag komt Wijckmans wederom een bestelling leveren met de materialen voor het verdiep. Zo enthousiast als ik ben, zo teleurgesteld ben ik als ik het berichtje van Kevin lees; “ze hebben de watertank open gezet, er is geen water meer”. Afgelopen dinsdag hebben ze voor een nieuwe volle tank van 1000L water gezorgd op de werf, want na het gieten van de trap hadden we niet veel water meer over. Aangezien we dit weekend wederom veel cement zouden nodig hebben was een nieuwe tank absoluut geen overbodige luxe.

Ik lees het berichtje nogmaals… Sh*t.. Hoezo kunnen mensen zomaar zo’n tank open zetten voor de lol? Nu ligt er dus 1000L water voor ons huis, is onze tank leeg en met een beetje pech krijgen we het niet meer geregeld en zitten we het volledige weekend thuis op de bank met onze vingers te draaien… We móesten water hebben want er moest eerst gecementeerd worden. Ik zag het weekend al volledig in duigen vallen, iets met glas half leeg misschien?

De chauffeur die ervoor had gezorgd dat we de tank geleverd had gekregen heeft speciaal voor ons een extra tripje vrijdag gemaakt, op zijn vrije dag :o , om te zorgen dat we wederom een nieuwe tank water hadden staan. Mijn dank was enorm, we konden gaan werken!

En dus startte onze werkdag op zaterdagochtend, extra vroeg ivm het hete weer, super enthousiast. Ik had het al helemaal uitgevonden, eind van dit verlengde weekend zouden we een bovenverdieping hebben staan! Ik zag alles rooskleurig in en had in mijn hoofd vandaag volgens mij al een half huis gebouwd.

Dat was dus even een flinke domper toen Kevin me met twee benen op de grond zette… Lieverd, we gaan vandaag nog niet kunnen lijmen hoor! Eerst moet ik met de lazer zorgen dat alles correct uitgezet staat en daarna moet ik alles uitcementeren…

Balen.. En dus liep ik braaf achter Kevin aan, zorgde ik vandaag voor de mortel, stapelde stenen op voor hem zodat hij ze maar hoefde te pakken en zorgde ik er voornamelijk voor dat ik niet in de weg stond. Blijkt dat toch best even moeilijker als verwacht haha.

Terwijl Kevin met de lazer aan het werken is kijk ik tevreden in onze tuin, wat een uitzicht hè. Ik ben blij dat we voor deze tuin hebben gekozen. Terwijl ik naar beneden kijk zie ik een herder in onze tuin staan. Ik gluur tegen de zon in om te kijken waar zijn eigenaren zijn als ik tot de conclusie kom dat die hier niet zijn. Huh, wie laat zijn hond nu loslopen? Ik kijk nog eens naar mijn herder en de herder kijkt naar mij… Dat is een hert!! Schat kijk! Een hertje in onze tuin <3 Hij blijft mooi staan en heeft totaal geen paniek. Wanneer het ons doorheeft heft het zijn hoofd, stopt het met eten en wandelt op zijn dooie gemak de tuin weer uit.. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was <3

Omdat Kevin later die dag nog wat ‘stukjes steen’ nodig heeft, en omdat hij speciaal voor het slijpmachine een sterkere stroomgroep heeft gehaald, proberen we direct of deze manier van slijpen een goede is. Het machine heeft een veel groter zaagblad als onze slijptol en voegt gelijk water toe waardoor er een heel pak minder stof bij komt kijken. Als we eenmaal door hebben hoe het werkt gaat het als een trein en vliegen de ‘stukjes’ steen al gauw rond de oren, fijne machine!

Zondag had ik opnieuw mijn roze bril op; vandaag gaan we lijmen! En wederom een teleurstelling wanneer Kevin me verteld dat hij het uitcementeren flink onderschat heeft en hij wederom denkt niet te kunnen gaan lijmen vandaag. Ik zou al wel kunnen beginnen op de muren die hij gisteren heeft gezet zegt hij maar ik moet goed opletten dat ik niks vergeet (zoals de ramen, haha), dat ik nog niet werk op de stenen die hij nu pas gaat zetten en dat natuurlijk alles netjes op het koord gezet wordt.

Ik vind het spannend maar tegelijkertijd ook heel erg leuk! Mijn broer is ondertussen gearriveerd en samen maken we een begin aan het lijmwerk. Terwijl ik de lijm op de stenen spuit, zet hij de steen netjes tegen het metskoord en werken we steen per steen verder.

Het zijn natuurlijk grote stenen dus het gaat heel vlot en aan het einde van de dag staat ¾ van de bovenverdieping al een aantal rijen hoog.

Op maandag komt mijn broer speciaal voor ons nog eens terug. We doen hetzelfde werk als gisteren maar nu weten we alle drie wat er gedaan moet worden. Ondanks de hitte werken we enorm hard en maken we lange dagen. Kevin gaat nog een beetje verder met het uitcementeren en Robbin en ik lijmen en slijpen er op los. Volledige rijen vliegen eraan en aan het einde van de maandag kijken we alle drie super tevreden, gebroken maar tevreden, terug op een onwijs mooi weekend. Wat kan er toch veel gebeuren in slechts 3 dagen tijd!