Blog 10 Beton, beton, beton

Vrijdag 22 mei deel 1

Het is weer tijd voor een update! En wat voor een! Want hoewel het nu ‘pas’ 10 dagen geleden is dat ik heb geschreven er is enorm veel gedaan en gebeurd weer. Ik moet zelfs even goed nadenken dat ik geen stappen ga overslaan in mijn verhaal :P.

We beginnen bij het laatste einde. Terwijl papa aan de balken bezig is fixt Kevin de laatste loodjes aan de trap. Ik ben dat weekend vooral bezig geweest met de handige harry uithangen. Schroefjes hier aangeven, een balkje daar vasthouden daar en vooral zorgen dat de mannen alle materialen in de buurt hebben zodat ze goed kunnen doorwerken. Kevin moest niet veel meer aan de trap knutselen maar het heeft toch nog redelijk wat tijd in beslag genomen. Zo hebben we de trap volledig bewapend en heeft hij extra uitstekende wapening in de welfsels geboord zodat de trap ook daaraan bevestigd kon worden. We leggen de laatste loodjes aan de trap en het weekend erna zouden we de beton erin kunnen gaan gieten.

De week die volgt is een rustige week. Kevin is weer opgestart op het werk en maakt meer en meer uren wat wil zeggen dat we helaas overdag niet meer naar de bouw kunnen gaan. Op zich maakte dat nu ook niet meer uit. Er moest nog een heel klein beetje gesleuteld worden aan de trap, maar voor de rest kon er ook niet meer veel gedaan worden voordat de druklaag op de welfsels gelegd zouden worden.

Wanneer op vrijdag 15 mei de druklaag gegoten wordt is het slechts een kwestie van tijd voordat het zaterdag is en we eindelijk, na al ons harde werk, beloond worden met het fijne werkje: het gieten van de trap.

Daarvoor moest er nog wel even contact opgenomen worden met Wijckmans want we hadden voor dit projectje grote bigbags met een mengeling van zand en grind besteld maar er was enkel grind geleverd… Zonder zand konden we natuurlijk geen beton maken en dus is er op vrijdag laat middag nog gauw een big bag zand geleverd. Wederom top service :).

Zaterdag 16 mei gaan we dan beginnen aan het gieten van de trap. Spannend wel! We hebben al snel een onderlinge taakverdeling gemaakt en wederom mag ik mezelf bezig houden met het maken van de beton. Een taakje waar ik me prima mee vermaak. Ik ken de verhoudingen, ik weet hoe nat/droog Kevin zijn beton graag heeft en ondanks dat het hard werken is om de mannen bij te houden vermaak ik me prima.

Ik maak elke keer een volle molen beton en giet deze in de kruiwagen. Dan schept Kevin daar emmers beton uit, giet ze in de trap en zorgt hij ervoor dat alles netjes gevuld wordt en klopt alle luchtbellen eruit. In die tijd heb ik de mogelijkheid om weer een nieuwe molen te maken.

3 emmers grind, 2 emmers zand en 1 emmer cement gaan in de molen. Wat water erbij, nog een beetje water erbij, en tegen de tijd dat de kruiwagen leeg is staat er weer een nieuwe klaar.

Het is hard werken maar we gaan als een trein. Na een aantal uurtjes zijn we al bijna boven en met de hulpjes die we hebben gehad gaat het helemaal snel. Rond een uur of 15, we zijn ondertussen al een kleine 5u bezig, merk ik aan Kevin dat hij door zijn energie aan het gaan is. Hij krijgt last van zijn spieren (voornamelijk krampen in zijn arm van al het kloppen en gladstrijken van de beton) en het duurt langer voor ik een nieuwe kruiwagen hoef te maken. Niet gek ook… We zijn aan een stuk door gegaan en hebben amper iets gegeten, logisch dat het vuurtje uit aan het gaan is.

Toch is hij vastberaden om het af te krijgen voordat we gaan zitten. We zijn al zover, het is nog maar een sprintje naar de eindstreep.

En gelijk heeft hij, want niet veel later gooi ik zuiver water en stenen in de molen om ze schoon te krijgen en staan we trots te kijken naar onze vers gegoten trap. We did it! :) Alles heeft gehouden, de trap staat en ik voel mezelf mega trots op mijn vent dat hij dit ‘onmogelijke’ project mogelijk heeft gemaakt!

Op zondag hebben we een rustig dagje. We scheppen nogmaals een sleuf rond het huis ter voorbereiding van de Delta Thene folie die we moeten gaan leggen en we nemen alvast de mogelijkheid om een aantal stutten uit het huis te verwijderen die er zijn gezet om kleine openingen in de welfsels te dichten. Na een aantal uren hebben we het beide wel een beetje gezien. We hebben gisteren zo hard gewerkt dat het vandaag best een keertje mag om er wat eerder vandoor te gaan. Bovendien is er vandaag niet mega veel werk en dus ruimen we rond een uur of 14 al onze spulletjes op en gaan we lekker nog een beetje van het goede leven genieten. Want op de bouw… Daar wordt enkel hard gewerkt natuurlijk :)